മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍

കിഴുന്ന കടപ്പുറത്ത് ഒരു സായാഹ്നം..

2012-01-28T23:41:00.001+05:30

Sunset at Kizhunna beach, Kannur
Originally uploaded by Rameshng

15-ജനുവരി-2012
കണ്ണൂരിലെ യാത്രയിലെ രണ്ടാം ദിവസം.. വളരെ മനോഹരമായ ഒരു സായാഹ്നം. പാറുവുമൊന്നിച്ച് സൂര്യാസ്തമനം കണ്ട് ഒരു പാട് നേരമിരുന്നു. കണ്ണൂരിലെ കല്യാണവീട്ടിലെ തിരക്കെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം ആളൊഴിഞ്ഞ കടപ്പുറത്ത്, സൂര്യൻ പതുക്കെ ചക്രവാളത്ത് മറയുന്നത് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിലെ മറക്കാവാനാവാത്ത ഒരു സായാഹ്നമായി അത് മാറുകയായിരുന്നു..

ഒരിക്കൽക്കൂടി ലാൽബാഗ് ഫ്ലവർഷോ

2012-01-28T23:35:00.001+05:30

buddist temple replica with flowers at Lalbagh flowershow January 2012 1617
Originally uploaded by Rameshng

ഈ വർഷം ഒരിക്കൽക്കൂടി ലാൽബാഗ് ഫ്ലവർഷോയിലേക്ക് .. പടം പിടുത്തം കമ്പം കൂടി നിൽക്കുന്ന ഈ സമയത്ത് ഇത്തവണയും ഒരു പാട് നല്ല ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.. ഇത്തവണ പ്രധാന ആകർഷണം, ബുദ്ധക്ഷേത്രമാണ്. ബുദ്ധക്ഷേത്രവും, ബുദ്ധപ്രതിമയും ലാൽബാഗിലെ ഗ്ലാസ് ഹൗസിന്റെ നടുത്തളത്തിൽ. വശത്ത് ഒരു പൂച്ചട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒഴുകുന്ന പൂക്കളുടെ ഒരു ദൃശ്യം. ആകെ മൊത്തം പൂക്കളുടെ പ്രദർശനം ഇത്തവണ കുറവായിരുന്നു. എന്നാലും എന്നത്തേയും പോലെ ഒരു നല്ല ഫ്ലവർഷോ..

എന്റെ ഏകാന്തതകൾ മോഷണം പോയി

2011-08-28T13:07:00.001+05:30

Awaiting the rain
Originally uploaded by Rameshng

എനിക്ക് അൽപ നേരം ഒറ്റക്ക് നടക്കാൻ കൊതിയാകുന്നു. ഒറ്റക്ക് നടക്കാൻ ഞാൻ മറന്നു പോയി. എന്റെ ഏകാന്തതകൾ ആരോക്കെയോ ചേർന്ന് മോഷ്ടിച്ചു. ഞാൻ ഒറ്റക്ക് നടന്നിരുന്ന വീഥികളും, പുഴയോരങ്ങളും, കടൽത്തീരങ്ങളും എവിടെ. ജീവിതത്തിന്റെ ആകാംക്ഷകളും, ആശങ്കകളും, സ്വപ്നങ്ങളും എന്റെ ചുറ്റും എപ്പോഴും നിൽക്കുന്നു. അവർ എന്നെ ഒറ്റക്ക് നടക്കാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. എന്നോട് പോലും സംസാരിക്കാതെ അല്പ നേരം മാറിയിരിക്കാൻ കൊതിയാകുന്നു.

കൂർഗ് യാത്ര... ഒരു തണുത്ത നല്ല അനുഭവം ....

2011-08-14T00:29:00.001+05:30

Irupu Falls 3
Originally uploaded by Rameshng

വളരെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് പണ്ടത്തെ കൂട്ടുകാർ എല്ലാം ഒത്ത് കൂടി ഒരു ട്രിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്തത്. ബാംഗളൂർ എത്തിയതിനുശേഷം ഇങ്ങിനെ ഒരു യാത്ര ആദ്യമായിട്ടാണ്. ഇത് പ്ലാനിംഗ് വന്നത് ഒരിക്കൽ ശിവപ്രസാദിന്റെ വീട്ടിൽ പോയപ്പോഴാണ്. ഒന്നിച്ച് ഡെൽഹിയിൽ ജോലി ചെയ്തവരിൽ മിക്കവാറും എല്ലാവരും ഇപ്പോൾ ബാംഗളൂർ ഒരു വിധം സെറ്റിൽഡ് ആയ അവസ്ഥയിലാണ്. കുട്ടി പ്രാരാംബ്ദങ്ങളുമായി അങ്ങിനെ പോകുന്നു. എല്ലാവരുടേയും ജീവിതം ഏകദേശം ഒരു പോലെ. ഓഫീസ്, വീട്, നാട്.. പിന്നേ ഫോൺ കാളുകൾ..അങ്ങിനെ. അങ്ങിനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ വീക്കെന്റുകളിൽ ഒത്തുകൂടുന്ന അപൂർവ്വം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു ആശയമായിരുന്നു രണ്ടോ മൂന്നോ ദിവസം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു യാത്ര. ഓഫീസ് തിരക്കുകൾ മാറ്റി വച്ച്, എല്ലാം മറന്ന് സമാധാനമായി രണ്ടു മൂന്നു ദിവസം. അങ്ങിനെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് വന്ന ആശയമായിരുന്നു കൂർഗ് യാത്ര.

പിന്നെ ദിവസം തിരുമാനിച്ചു. എല്ലാവർക്കും സൗകര്യമായി ദിവസം തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങിനെ ജൂലൈ അവസാന വാരം തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. വെള്ളിയാഴ്ച എല്ലാവരും അവധിയെടുത്തു. അങ്ങിനെ വ്യാഴം രാത്രി തിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പിന്നെ ഫേസ്ബുക്കിൽ ഒരു പേജ് നിർമ്മിച്ച് ആസൂത്രണം തുടങ്ങി. എണ്ണമെടുത്ത് വന്നപ്പോൾ മൊത്തം എട്ട് കുടുംബങ്ങൾ ആയി. പിന്നീട് അവസാനനിമിഷത്തിൽ അത് അഞ്ച് കുടുംബമായി ചുരുങ്ങി. അങ്ങിനെ കൂർഗിൽ ഒരു ഹോം സ്റ്റേയും ബുക്ക് ചെയ്തു. ഒരു 24 സീറ്റർ വണ്ടിയും ബുക്ക് ചെയ്തു.
യാത്ര തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ,രൊരു ചെറിയ പ്രശ്ന്മായി. ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്ന വണ്ടി എടുക്കുന്നതിനു മുൻപേ കേടായി. പിന്നെ ഇടി പിടീന്ന് എല്ലാവരും കൂടി തീരുമാനിച്ച് സ്വന്തം വണ്ടികളിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങിനെ മൂന്ന് കാറുകളിലായി അഞ്ച് കുടുംബങ്ങൾ യാത്ര തിരിച്ചു. രാത്രി പത്ത് മണിക്ക് തിരിച്ചു. മൈസൂർ റോഡ് വഴി തിരിച്ചു. മുന്നിൽ ഒരു വണ്ടിയിൽ ജി.പി.എസ് വഴികാട്ടി. ഇടക്ക് മൈസൂർ റോഡിന്റെ രസം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം പിന്നെ അൽപ്പം മോശം വഴി. എന്നാലും പുലർച്ചെ അഞ്ച് മണിയോടെ കൂർഗിലെ ഹോം സ്റ്റേയിൽ എത്തി. വിചാരിച്ചതിലും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ..പിന്നെ അൽപ്പ നേരം ഉറക്കം. എല്ലാവരും സുഖമായി എഴുന്നേറ്റ് നല്ല പ്രാതലും കഴിച്ച്, ഇരുപ്പ് വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാൻ തിരിച്ചു. ഇരുപ്പു വെള്ള ച്ചാട്ടത്തിന്റെ ഭംഗിയിലും, മഴയിലും നനഞ്ഞു കുതിർന്നു ഒരു ഉച്ചഭക്ഷണത്തിലും കൂടി എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചു. തിരിച്ചു ഹോം സ്റ്റേയിൽ എത്തി, ഒന്ന് വിശ്രമിച്ച് അടുത്തുള്ള ഒരു നദീ തീരത്ത് പോയി. എല്ലാവരും കൂടി ആസ്വദിച്ച് നടന്നു. അത് കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം തീ കൂട്ടി, തണുപ്പിനിടക്ക് തണുക്കാനായി ബീയറും അന്താക്ഷരിയുമായി ഒരു രാത്രി. ഈ യാത്രയിൽ എല്ലാവരും ആസ്വദിച്ച ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു അത്. കൂർഗിന്റെ തണുപ്പിൽ തീക്ക് ചുറ്റുമിരുന്ന് ...

പിറ്റേ ദിവസം, ഭയങ്കര തിരക്കുള്ള കാര്യങ്ങളായിരുന്നു തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്. ഒരു വണ്ടി ഏൽപ്പിച്ചു. ആദ്യം ദുബാരേ, ആനകളുടെ കുളി കാണാൻ വേണ്ടി. പക്ഷേ എത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈകി. ഒരു ചെറിയ ബോട്ട് യാത്രയും കഴിഞ്ഞ്, കുറേയധികം ചിത്രങ്ങളും എടുത്ത് എല്ലാവരും തിരിച്ചു. അടുത്തത് നാഗർഹോളേ നാഷണൽ പാർക്ക്. അവിടെ കുറച്ച് സമയം ചിലവഴിച്ചു. ഉച്ചവരെ. നദീ തീരവും, മാനുകളും, ഇരുണ്ട വനവും, തൂക്കുപാലവും, എല്ലാം.. ഇടക്കിടക്ക് പെയ്യുന്ന നനുത്ത മഴയും.. എല്ലാം കൂടി.. ഉച്ച ഭക്ഷണവും കഴിഞ്ഞ് ടിബറ്റിയൻ അമ്പലമായ ബൈലക്കുപ്പയിലുള്ള ഗോൾഡൻ ടെമ്പിളിലേക്ക്. അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ച് മടിക്കേരിയിലേക്ക്. അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈകുന്നേരമായി. അവിടുത്തെ നനുത്ത മഴയിലിരുന്ന് മ്യൂസിക്കൽ ഫൗണ്ടൻ ഷോയും കണ്ട് തിരിച്ചു. നല്ല മഴ. അത്യാവശ്യം ചില ഷോപ്പിങ്ങുകളും കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചപ്പോഴേക്കും എട്ട് മണിയായി. വഴിക്കിടക്ക് എല്ലാവരും സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വണ്ടിയുടെ വൈപ്പർ കേടായി. നല്ല മഴയും. അതൊരു ദുർഘടം പിടിച്ച യാത്രയായിരുന്നു. മുൻപിലിരുന്ന ഗ്ലാസ് തുടച്ചു കൊടുത്ത രതീഷിനു ആയിരം നന്ദി പറഞ്ഞാലും മതിയാകില്ല. ഹോം സ്റ്റേയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും രാത്രി പതിനൊന്നു മണിയായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. ആണുങ്ങൾ ക്ഷീണം തീർക്കാൻ ഇന്നലത്തെ ബാക്കിയിരുന്ന ബീയറും അടിച്ചു പതുക്കെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നു. ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ എല്ലാവരുടേയും ക്ഷീണം മാറി. നാളെ ബാംഗളൂരേക്ക് തിരിച്ച്...

ഉറങ്ങി ക്ഷീണം മാറി തിരിക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തോടെ പിരിഞ്ഞു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഒരു പത്ത് മണിയോടെ എല്ലാവരും തയ്യാറായി. യാത്ര തിരിച്ചു. ഹോം സ്റ്റേയിലെ സ്റ്റേയും അവസാനിപ്പിച്ച്. തിരിച്ചു പകൽ യാത്ര ആയതു കൊണ്ട്, നാഗർഹോളേ നാഷണൽ പാർക്ക് എന്ന വനത്തിലൂടെ യാത്ര തിരിച്ചു. ഞാൻ ആസ്വദിച്ചിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല യാത്രയായിരുന്നു അത്. വനത്തിലൂടെ ഇടക്കിടക്ക് കാണുന്ന മാനുകളും പക്ഷികളും എല്ലാം കൂടി ഒരു കിടിലൻ യാത്ര. ഒരു മണിക്കൂർ നേരം ആസ്വദിച്ച് വണ്ടി ഓടിച്ചു. പിന്നീട് ഒന്നും കാണാൻ നിൽക്കാതെ ബാംഗളൂരിലേക്ക് വച്ച് പിടിച്ചു. ഇടക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും മറ്റും സാവധാനം നിർത്തി, ബാംഗളൂർ എത്തിയപ്പോഴേക്കും രാത്രി എട്ട് മണീയായി. പിന്നേ ഓരോരുത്തരുടെ വീട്ടിൽ കയറി, എല്ലാവരും ഫോട്ടോ എല്ലാം ഷേയർ ചെയ്തു വീടുകളിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും പതിനൊന്ന് മണിയായി. ഒരു നല്ല യാത്രയുടെ അവസാനം...

ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ചില നിമിഷങ്ങൾ ഇതിൽ..

വഴിയിൽ കൂർഗ് കഫേയിലെ ചൂട് കാപ്പി,
ഇരുപ്പു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലെ മഴ നനഞ്ഞുള്ള യാത്രയും, അട്ട കടിയും,
ജേഡ് ഹോം സ്റ്റേയിലെ തിക്കൂട്ടിയുള്ള രാത്രി, അന്താക്ഷരി കളിയും
മടിക്കേരിയിൽ നിന്ന് ദുർഘടം പിടിച്ച വൈപർ കേടായ യാത്ര.
വനത്തിലൂടെയുള്ള തിരിച്ചുള്ള യാത്ര..

കുറേ നാളുകൾക്ക് ശേഷം നന്നായി ആസ്വദിച്ച ഒരു യാത്ര അങ്ങിനെ തീർന്നു. ഇനിയും ഓർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിൽ കുളിർ കോരിയിടുന്ന ഒരു യാത്രകളിൽ ഒന്ന്. ഇടക്ക് അല്ലറ ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായെങ്കിലും, എല്ലാവരും നന്നായി മതിമറന്നാഘോഷിച്ച ഒന്നായിരുന്നു, ഈ കൂർഗ് യാത്ര.. ഏറ്റവും കൂടുതൽ നന്ദി പറയേണ്ടത്, എല്ലാം മറന്ന് ഒന്നിച്ചിറങ്ങിയ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോട്..

ചെറായി ബീച്ചിലേക്കൊരു യാത്ര..

2011-05-01T13:42:00.002+05:30

Suset at Cherai beach 1
Originally uploaded by Rameshng

സൂര്യാസ്തമനം കാണാൻ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ഒരു നല്ല കടപ്പുറമാണ് ചെറായി കടപ്പറം. ഇത്തവണ വിഷുവിന്റെ തലേ ദിവസം എല്ലാവരും കൂടി എന്നു വച്ചാൽ ഞാൻ, പാറൂസ്, പൊന്നൂസ് , അമ്മ, പിന്നെ എല്ലാ അമ്മാവൻ, അമ്മായി പിള്ളേരുകൾ അങ്ങിനെ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു പത്തു പതിനഞ്ചെണ്ണം. അടിച്ചുപൊളിച്ച് ഒരു ട്രാവലറും എടുത്ത് അങ്ങിനെ.. പൊന്നൂസ് ആദ്യമായിട്ടാണ് കടൽ കാണുന്നത്. എല്ലാവരും ഒരു രണ്ട് മൂന്ന് മണിക്കൂർ അടിച്ചുപൊളിച്ചു.

വിഷു...2011

2011-05-01T13:34:00.001+05:30

Vishu katta
Originally uploaded by Rameshng

ഇത്തവണയും വിഷു നാട്ടിലായിരുന്നു. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ തവണപോലെ അധികം പടക്കം ഇത്തവണ പൊട്ടിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ടും അധികം കാശും ചിലവാക്കിയില്ല, പടക്കത്തിന്. പക്ഷേ, എല്ലാ വിഷുവിന്റേയും പോലെ കണികണ്ടു, അമ്മായിമാർ കാലത്ത് തന്നെ വിഷു കട്ടയും മാങ്ങാക്കറിയും ഉണ്ടാക്കി. ഈ വിഷുകട്ട തിന്നുക എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു പണിയാ.. ഒരു ടേസ്റ്റുമില്ലാത്ത് ഒരു ഐറ്റമാണ്. പിന്നെ ഉച്ചക്ക് നല്ല അടിപൊളി സദ്യ. എല്ലാവരും ഇലയിട്ട് ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്ന് ഊണ് കഴിച്ചു. പിന്നെ ഉച്ചക്ക് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന പടക്കവും പൊട്ടിച്ച് അയലക്കത്തൊക്കെ ഇങ്ങിനെ കറങ്ങി നടന്നു.. 2011 ലെ വിഷു അങ്ങിനെ തീർന്നു. പൊന്നൂസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ വിഷു,.. രണ്ട് വിഷുവിനും പൊന്നൂസ് നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് പൊന്നൂസിനേയും കൂട്ടിയുള്ള നാട്ടിലേക്കുള്ള മൂന്നാമത്തെ യാത്രയുമാണ്. റോഡ് വഴി, നാട്ടിലേക്ക് ബാംഗളൂരിൽ നിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തെ യാത്രയും..

ആദ്യത്തെ ദീപാവലി പൊന്നൂസിനോടൊത്ത്

2010-11-06T21:59:00.001+05:30

Happy Diwali - Festival of light
Originally uploaded by Rameshng

അങ്ങിനെ ഒരു പുതിയ ദീപാവലി.. പൊന്നൂസ് ജനിച്ചിട്ട് ആദ്യത്തെ ദീപാവലി. പൊന്നൂസ് പടക്കം പൊട്ടുമ്പോള്‍ പേടിക്കുമെന്ന് കരുതി പൊട്ടുന്നതൊന്നും വാങ്ങിയില്ലാര്‍ന്നു. പക്ഷേ, അയല്‍പ്പക്കത്തെ പടക്കം പൊട്ടിക്കല്‍ നമ്മള്‍ക്ക് നിര്‍ത്താന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ. എല്ലാം കൂടി പൊന്നൂസിനൊരു പുത്തന്‍ അനുഭവം ആയിരുന്നു. പടക്കം പൊട്ടലില്‍ പൊന്നൂസ് ഒട്ടും പേടിച്ചില്ല എന്നതാണ് ഏറെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്. എല്ലാം പുതിയത് കാണുന്നത് പോലെ ഓരൊ പ്രാവശ്യവും കമ്പിത്തിരിയും മത്താപ്പൂവും കത്തുമ്പോള്‍ അവള്‍ കണ്ണുവിടര്‍ത്തി കാണുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ വാങ്ങിച്ച കമ്പിത്തിരിയും മത്താപൂവും ചക്രവും തീര്‍ന്നിട്ടും പൊന്നൂസിന്റെ കണ്ണില്‍ തിളക്കം തീര്‍ന്നില്ലായിരുന്നു.
എന്റെ പൊന്നൂസിനു വേണ്ടി ആദ്യമായി എഴുതുന്നു..

ഒരു മറക്കാനാവാത്ത ദിവസം

2010-11-03T17:26:00.001+05:30

Kettuvallam (House boat)
Originally uploaded by Rameshng

ഈ ഫോട്ടോ കാണുമ്പോഴെല്ലാം എനിക്ക് 26 ആഗസ്ത് 2010 നു ഒരു മുഴുവന്‍ ദിവസം കുമരകത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ട് വേമ്പനാട് കായലില്‍ ഒരു ദിവസം മുഴുവന്‍ ഹൌസ് ബോട്ടില്‍ ചിലവഴിച്ചതാണ് ഓര്‍മ്മ വരുന്നത്. ഒരു ചിരകാല അഭിലാഷം സാധിച്ചതിന്റേയും സന്തോഷം. മഴക്കാറ് നിറഞ്ഞ ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണോ മഴ പെയ്തില്ല. നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വീശുവാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം അല്പം മഴച്ചാറ്റല്‍ മാത്രം. നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന വേമ്പനാട്ട് കായലിന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു വട്ടം ചുറ്റിവരാന്‍ ഞങ്ങള്‍ കാലത്ത് മുതല്‍ വൈകുന്നേരം വരെ സമയമെടുത്തു.
ഇടക്ക് ബോട്ടിലെ ചേട്ടന്മാര്‍ നല്‍കിയ നല്ല കുത്തരിചോറും മീന്‍ കറിയും. ഇടക്ക് നല്ല ചായയും പഴം പൊരിയും..

എല്ലാം കൂടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞ ഒരു ദിവസം..

സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകളുടെ കാലം

2009-10-12T23:44:00.000+05:30

ഇന്നും ഞാന്‍ ഫേസ് ബുക്കിലെ ഫാം വില്ലെയില്‍ ഒരു അഡിക്ട് ആയി തന്നെ കഴിയുന്നു.
എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ഫാംവില്ലേ റീഹാബിലിറ്റേഷന്‍ സെന്റര്‍ വേണ്ടി വരും. ആരെങ്കിലും ഒരു ഫാംവില്ലേ റീഹാബിലിറ്റേഷന്‍ സെന്റര്‍ കണ്ടാല്‍ എന്ന അവിടെ കൊണ്ട് ചെന്ന് ചേര്‍ക്കണമേ. ഇന്ന് പ്രൊജക്ട് പ്ലാന്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ മാനേജര്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു നിമിഷം ഞാനീ ബ്ലാക് ബെറി ഒന്ന് നട്ട് തീര്‍ത്തോട്ടെ എന്ന് മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞ് അത് വൈകിച്ചു. ബ്ലാക് ബെറി ഫോണല്ല ഇഷ്ടാ.. ഫാം വില്ലെയില്‍ ബ്ലാക് ബെറി നടുന്ന കാര്യമാ.. എന്താ കഥ.

ഇത് സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകളുടെ കാലമാണ്. ഓര്‍കുട് കൊണ്ടുവന്നത് ഒരു വിപ്ലവമാണെന്ന് പറയാം. ഞാന്‍ ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത് ഓര്‍കുട്ടില്‍ നിന്നാണ്. പിന്നീട് പലതരം സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകളില്‍. പക്ഷേ, ഒന്ന് രണ്ട് കൊല്ലത്തിനിടയില്‍ ഈ സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകള്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ജനങ്ങളില്‍ കൊണ്ട് വന്ന ഒരു വലിയ മാറ്റമാണ്. ഇത് ഞാന്‍ കൂടുതല്‍ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായതുകൊണ്ടാണെന്ന് ചിലപ്പോള്‍ തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ, കമ്പ്യൂട്ടറും ഇന്റ്റര്‍നെറ്റുമായി വളരെക്കുറച്ച് മാത്രം ബന്ധമുള്ള മിക്കവരും ഇന്ന് ഫേസ് ബുക്കിലും ഓര്‍ക്കുട്ടിലും കാണുന്നു. പലരേയും ഇന്റര്‍നെറ്റിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുതയാണ് ഈ ഓര്‍ക്കുട്. ആദ്യമാദ്യം ഫേസ് ബുക്കില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത അപരിചിതത്വം തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇതിലെ ചില ആപ്ലിക്കേഷനുകള്‍ മികച്ചവയാണ്. ഒരു നല്ല ഇന്റര്‍നെറ്റ് ബാന്‍‌ഡ് വിഡ്ത് ഉള്ളയാള്‍ക്ക് ഫേസ് ബുക്ക് ഒരു ടൈം പാസിന് നല്ല സ്ഥലമാണ്. കുത്തിയിരുന്ന് ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കാം. കൂടാതെ ജാവ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഈ സൈറ്റില്‍ ഒരു നല്ല യൂസര്‍ ഫ്രണ്ട്‌ലി അനുഭവം ഏത് ഉപയോക്താവിനും നല്‍കുന്നു.

പിന്നെ വളരെയധികം ഇതിനകം പ്രശസ്തമായി കഴിഞ്ഞ മറ്റൊന്നാണ് ട്വിറ്റര്‍. ഒരു സോഷ്യല്‍ സൈറ്റ് എന്ന പദവി ഇതിനു നല്‍കാന്‍ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, ഒരു കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു പാട് ഇരുന്ന് സംസാരിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമാണ് ട്വിറ്റര്‍. നിങ്ങള്‍ ഫോളൊ ചെയ്യുന്നവരുടെ സംസാരം നിങ്ങള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാം , നിങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് നിങ്ങള്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാം. ഒരു പ്രക്ഷേപണമില്ലാത്ത് ആകാശവാണി പോലെയാണ് ട്വിറ്റര്‍. ലോകത്ത് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ നിമിഷനേരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പല കാതുകളിലും ഇന്റര്‍നെറ്റ് കാതുകളില്‍ എത്താന്‍ പാകത്തിന് ട്വിറ്റര്‍ ഇന്ന് വളര്‍ന്ന് കഴിഞ്ഞു. ഈയിടെയായി ക്യാബിനെറ്റ് മന്ത്രി ശശി തരൂര്‍ നടത്തിയ ചില ട്വിറ്റര്‍ പരാ‍മര്‍ശങ്ങള്‍ വളരെയധികം വിവാദമായിരുന്നു. ഇന്റര്‍നെറ്റുമായി ഒരു സാമാന്യം വിവരമുള്ള ഒരു സാധാരണക്കാരനെ ആ‍കര്‍ഷിക്കാന്‍ ഇതൊക്കെ മതി.

പക്ഷേ ഇന്റര്‍നെറ്റിലെ എന്തിനേയും പോലെ ഈ സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകള്‍ക്കും ധാരാ‍ളം ദോഷവശങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഒന്ന് നിങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതോ അല്ലാതേയുള്ള ആളുകളെ നിങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടാം. നിങ്ങള്‍ അറിയാ‍തെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ ധാരാളം സ്വകാര്യവിവരങ്ങള്‍ നിങ്ങള്‍ ഈ സൈറ്റുകളില്‍ പങ്കുവക്കുന്നുണ്ടാവാം. നിങ്ങളുടെ ജനന തിയതി, നിങ്ങളുടെ ഹോബികള്‍, ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുക്കള്‍ , ആളുകള്‍. ആത്മാര്‍ഥമായി ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്ന ഒരാളുടെ വിവരങ്ങള്‍ മറ്റു പലരും പല രീതിയില്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയെന്നിരിക്കാം. ചിലപ്പോള്‍ നല്ല ഉദ്ദേശത്തൊടെ അല്ലാതെയും. പിന്നെ നിങ്ങള്‍ അന്വേഷിച്ച് എത്തിച്ചേരുന്നത് ചിലപ്പോള്‍ നിങ്ങളെ തെറ്റുകളിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പേജുകളിലായിരിക്കാം. നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ നല്‍കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ് എന്ന പൊതുസ്ഥലത്ത് പ്രദര്‍ശനമാകുകയാണെന്ന് ഒരു ബോധം നമ്മളില്‍ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കണം.

ഉത്തരം മുട്ടുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍

2009-09-28T23:17:00.001+05:30

എന്റെ സങ്കടങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ആരോട് പറയും?

എന്നും സങ്കടങ്ങള്‍ മാത്രം പറയാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ ദൈവം പറയുന്നു,

എനിക്കിത് കേട്ട് മതിയായി എന്ന്..

നിനക്ക് സങ്കടമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ലേ പറയാന്‍..

നിന്നേപ്പോലെ ഒരായിരം ആളുകളുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ദിവസവും കേള്‍ക്കുകയാണ്..

ആ പടിവാതിലിലും എനിക്കൊരു ആശ്രയമില്ലായിരുന്നു..
ഞാന്‍ ഇറങ്ങി നടന്നു..

പ്രതീക്ഷിച്ച വാതിലുകളെല്ലാം പാതി തുറന്ന്

എന്നെ കണ്ട് അടയുന്നതേഎനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..

അതിനുള്ള കാരണങ്ങള്‍ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു..

സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരു ആശ്രയം കണ്ടെത്താന്‍ അര്‍ഹനല്ലേ?

എനിക്കാരുമില്ലേ ഇവിടെ ഒരു ആശ്രയം തരാന്‍..

അപ്പോള്‍ ഞാനൊരു ചോദ്യം കേട്ടു..

നീയതിന് അര്‍ഹനാണൊ?

ഞാനതിന് അര്‍ഹനാണെന്നോ?

ഇതെന്തൊരു ചോദ്യമാണ്?

ഈ ലോകത്ത് എന്നെപ്പോലെ വേറെ ആരുമില്ലേ?

എന്തിനിങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം..
പിന്നെയൊരുമൊരു ചോദ്യം..

നീ ചോദ്യത്തില്‍ നിന്ന് മാറിപ്പോകുന്നു..

ഉത്തരം മുട്ടൊമ്പോഴുമ്പോഴുള്ള മുട്ടാന്യായങ്ങള്ളല്ല...

ഉത്തരാണിവിടെ പ്രസക്തം..
ഞാന്‍ അവിടെ അന്തിച്ചു നിന്നു..

എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണുനീര്‍ വീണു..

അവസാനത്തെ ആയുധം..

സത്യത്തില്‍ ഇത് ഒരു പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയാണോ,

അതോ സത്യത്തില്‍ ഒരു അവസായ ആയുധമാണൊ?
മനസ്സിന്റെ താളം തെറ്റിതുടങ്ങിയിരുന്നു..

എനിക്ക് ഉത്തരം ഇല്ലായിരുന്നു...

ഉത്തരം കണ്ടെത്താന്‍ എന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചിരുന്നു..

പക്ഷേ, ഞാന്‍ അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല..

2009 ലെ ഓണം.

2009-09-22T01:25:00.002+05:30

Pookalam_Onam2009_BLG
Originally uploaded by Rameshng

ഏറെ കാലത്തിനു ശേഷം അമ്മയും എല്ലാം കൂടിയ ഒരു ഓണത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മ നിലനിര്‍ത്തനുള്ള പൂക്കളം. അന്ന് രാവിലെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു ഈ പൂക്കളം ഇടാന്‍. ഡിസൈന്‍ ചെയ്തത് പാറു, പിന്നെ കളര്‍ കോമ്പിനേഷന്‍ ഞാന്‍, കളം ഔട് ലൈന്‍ കിച്ചു, ഞാന്‍, പൂക്കളമിട്ടത് എല്ലാരും കൂടെ കുട്ടന്‍ , ദിനേശ്, കിച്ചു, പാറു, പിന്നെ ഞാനും.. ഇടുമ്പോള്‍ ഇത്രയും നന്നാവുമെന്ന് തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ, ഇട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു നല്ല സന്തോഷം. പിന്നെ അത് കഴിഞ്ഞ് കുളിച്ച് ഓണക്കോടിയുമുടുത്ത് എല്ലാരും. ഒരു വശത്ത് അമ്മമാര്‍ സദ്യയുടെ കാര്യങ്ങള്‍ തകൃതിയായി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഒരു കിടിലന്‍ സദ്യ. അങ്ങിനെ ഓണം അടിപൊളി.
ഈ ഓണം എന്റെ പാറുവിന് സമ്മാനമായി.

ഫേസ് ബുക്കും ഫാംവില്ലേയും പിന്നെ ഞാനും...

2009-09-22T00:52:00.002+05:30

ഫേസ് ബുക്കില്‍ ഞാനും കൂടി. ഓര്‍ക്കുട്ട് വിട്ട് ഇതിനകത്ത് തന്നെ താമസം. സോഷ്യല്‍ സൈറ്റുകളില്‍ ആളുകള്‍ എങ്ങിനെ അഡിക്ട് ആകുന്നു എന്ന് ഇപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി. ഫാം വില്ലെയില്‍ ദിവസവും ഓരോന്ന് നട്ട് വിളവെടുക്കുമ്പോള്‍ എന്താണ് അതിന്റെ പിന്നിലെ വികാരം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു നോക്കി. ഞാന്‍ ഒരിക്കലും ഒരു കര്‍ഷകന്‍ ആകില്ലായിരുന്നു എന്നെന്നിക്കറിയാം. പിന്നെ ഒരു പക്ഷേ മത്സര സ്വഭാവമായിരിക്കാം. അയല്‍ക്കാരന്റെ പാടത്തും പറമ്പിലും കേറി ഇറങ്ങി അവിടെ എന്തൊക്കെ ഉണ്ടെന്നറിയാനുള്ള ഒരു ആകാംക്ഷ. പിന്നെ ഓരോ പ്രാ‍വശ്യവും വിളയെടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് വിറ്റു കാശു കിട്ടുമ്പോഴുമ്പോഴുള്ള ഒരു സംതൃപ്തി. അങ്ങിനെ പോകുന്നു കാരണങ്ങള്‍.

ഇന്നലെ രാത്രി എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ മുഴുവന്‍ ഫാം വില്ലെ ആയിരുന്നു. ഞാന്‍ അതിനകത്ത് ഒരു പണക്കാരനായി. ആര്‍ക്കുമറിയാത്ത കാശുണ്ടാക്കാവുന്ന ഒരു വിദ്യ എനിക്ക് പിടികിട്ടി അത്രെ. പിന്നെ അങ്ങിനെ അയല്‍ക്കാരെ എല്ലാം ചേര്‍ത്ത് ഞാന്‍ ഒരു പണക്കാരനായി. പക്ഷേ നേരം വെളുത്ത് സ്ട്രോബറി കൊയ്യാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ എന്റെ കയ്യിലുള്ള 13രൂപ കണ്ടപ്പോള്‍ ആ സ്വപ്നത്തെ ഓര്‍ത്ത് സങ്കടപ്പെട്ടു. ഈ സ്വപ്നവും കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒന്നു കൂടെ തോന്നി. വല്യ പണക്കാരനാകാനുള്ള മോഹമാണോ ഈ ഫാംവില്ല അഡിക്ഷന്റെ പിന്നില്‍? ആ അതും ഒന്ന് തന്നെ.. പിന്നെ മീന്‍ വളര്‍ത്തുന്ന ഹാപി അക്വേറിയം അതും ഒരു തരത്തില്‍ എന്നെ ഇവിടെത്തന്നെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നു. ഇത് എഴുതുമ്പോഴും എന്റെ മീനുകള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാന്‍ സമയമായി എന്ന ചിന്ത എന്നെ വലട്ടുന്നു. എന്റെ ടാങ്ക് വൃത്തിയാക്കാനും സമയമായി. എന്തായാലും ഈ എന്റെ ദിവസങ്ങള്‍ ഫേസ് ബുക്കും, ഫാം വില്ലെയും, അക്വേറിയവുമായി പോകുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യദിനവും മഴയും.

2009-08-15T09:35:00.003+05:30

സ്വാതന്ത്ര്യദിനപ്രഭാതത്തില്‍ എന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്

നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയുടെ താളമായിരുന്നു

പുറത്ത് ആരോ കാലത്ത് തന്നെ വെള്ളം കോരിയൊഴിക്കുന്നു,

എന്ന് ചിന്തിച്ച് എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയ ഞാന്‍ കണ്ടത്

തല്ലിത്തകര്‍ത്തുപെയ്യുന്ന മഴയെയായിരുന്നു.

പുലര്‍ച്ചേ എപ്പോഴോ മഴ തുടങ്ങിയിരുന്നു

കൂളര്‍ എന്നെ തണുപ്പിച്ചിരുന്നു, നന്നായിട്ട്.

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ നന്നായി ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.

ഞാന്‍ ഒരു വട്ടം ചിന്തിച്ചുപോയി ,

ഈ മഴ എന്താ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നോ?

സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയിട്ട്, ഇന്ന് തല്ലിത്തൊഴിച്ച് പെയ്യുന്നത്?

എന്തായാലും എന്റെ മനസ്സ് ഒന്ന് തണുത്തു..

ദുഃഖവും ജോലിഭാരവും നിറഞ്ഞ മനസ്സിനൊരാശ്വാസം പോലെ

എന്റെ സങ്കടത്തിനൊപ്പം പ്രകൃതി ഒപ്പം കരഞ്ഞതാണൊ?

എന്തായാലും സാരമില്ല..കൂടെ ആരെങ്കിലുമുണ്ടെന്നൊരും സമാധാനം..

ഞാന്‍ പതുക്കെ ഒരു ചായ തിളപ്പിച്ച് ചൂടോടെ

മഴക്കൊപ്പം ആസ്വദിച്ചു..

ചൂടുചായയും തണുത്ത മഴയും...

പക്ഷേ, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന സൂര്യന്‍ വീടിന്റെ ചുമരുകളെ ഇത്ര പൊള്ളിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, നിര്‍ത്താതെപെയ്യുന്ന ഈ മഴയും അതിനെ തണുപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ, സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയ ഈ മഴയെ എല്ലാവരുടേയുമൊപ്പംഞാനും നന്നായി ആസ്വദിച്ചു..

ഡെല്‍ഹിയില്‍ ഇന്നും മഴ പെയ്തില്ല

2009-07-23T21:31:00.001+05:30

ഡെല്‍ഹിയില്‍ ഇന്നും മഴ പെയ്തില്ല
കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ ഇന്ന് വല്ലാതെ മാനത്ത് കനത്തിരുന്നു.
ഒരു നല്ല മഴ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
ഒന്ന് പെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍
ഭൂമി ഒന്ന് തണുത്തിരുന്നെങ്കില്‍
മഴക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ കൊതിച്ചിരുന്നു

പക്ഷേ, ഡെല്‍ഹിയുടെ നിലങ്ങളെ മഴ അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല
കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ കാട്ടി കൊതിപ്പിച്ചിരുന്നു
ഇന്നും അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു
മഴക്കാറ്റുക്കള്‍ മഴയുടെ സുഗന്ധംകൊണ്ട്
ഭൂമിയെകൊതിപ്പിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു
പക്ഷേ, അവക്ക് എന്റെ നെറ്റിയില്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ
വിയര്‍പ്പിനെ മാത്രമേ ശമിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയിരുന്നുള്ളു,
എന്റെ മഴക്കു വേണ്ടിയുള്ള ദാഹത്തെയല്ല.

മഴ എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഒരു കുളിര്‍മായി
മാത്രം നിലനിന്നു..

എന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ മഴയത്ത് നിന്നു കൊണ്ട് എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു..
അവര്‍ പറയുന്നു അവിടെ മഴ താണ്ഡവമാടുന്നു എന്ന്..
അവിടെ വെള്ളപ്പൊക്കമത്രേ.. മഴ ഇത്തവണ കൂടുതലത്രേ..
പക്ഷേ, എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം മഴ എന്തേ പെയ്തില്ല?
പ്രകൃതി എനിക്ക് നല്‍കിയ ശിക്ഷയാണോ ഇത്..
എനിക്ക് മാത്രമോ..

ഇന്നും ഡെല്‍ഹിയുടെ മണ്ണിനെ മഴ അനുഗ്രഹിച്ചില്ല.
ഇനിയും മറ്റൊരു നാളേക്ക് വേണ്ടി എന്നത്തേയും പോലെ..
മഴ വരും ഇവിടെയും പെയ്യും..
ഞാനും മഴയത്ത് നനയും..
ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു..

മഴക്കാലം

2009-07-11T14:54:00.005+05:30

The beauty of Eravathur, originally uploaded by Rameshng.

മഴക്കാലം എന്നും എനിക്ക് അകലത്തായിരുന്നു. മഴയത്ത് നടക്കുന്നതും, വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതും, മഴയുടെ താളം കേട്ട് ഒരു ചായയും മോന്തി ഇരിക്കുന്നതിന്റെ സുഖവും സന്തോഷവും എന്നും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു ഓര്‍മ്മ ആയിരുന്നു. മഴ അനുഗ്രഹിക്കാത്ത ഡെല്‍ഹിയും പരിസരങ്ങളും എന്റെ ലോകമായിരുന്നു. രാത്രിയില്‍ മുഴുവന്‍ നിര്‍ത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയും അതിന്റെ താളത്തില്‍ ഉറങ്ങുന്നതും മറ്റും ഇവിടുത്തുകാരോട് പറയുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്കത് ഒരു അത്ഭുതമാണ്.

ഈ വര്‍ഷത്തെ മഴക്കാലം ഞാനും അടുത്തറിഞ്ഞ സമയമായിരുന്നു. നിനക്കാതെ കിട്ടിയ ഒരു ഔദ്യോഗിക യാത്ര മംഗലാപുരത്തേക്ക്. ഡെല്‍ഹിയുടെ ചൂടില്‍ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ഇടവേള. മംഗലാപുരത്ത് എത്തിയത് തന്നെ മഴയത്ത്. പിന്നെ അവിടുത്തെ മൂന്ന് വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ മഴ തന്നെ മഴ! പിന്നെ നാലു ദിവസം നാട്ടിലേക്ക്. നാട്ടിലെത്തി വീട്ടിലേക്ക് കയറിയത് തന്നെ മഴയത്ത്. വീടിനു ചുറ്റുമുള്ള പാടങ്ങളും, ചാലും എല്ലാം വെള്ളം കയറി കിടക്കുന്നു. ഞാന്‍ വന്ന വഴി മഴ പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി അത്രേ! സംഗതി ഞാറ്റുവേലയുടെ മഴയായിരുന്നു. പക്ഷേ, എല്ലാം എനിക്ക് വേണ്ടി പെയ്ത മഴയായിരുന്നു.

ഒരു ചെറിയ തണുപ്പുകാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മക്ക്

2009-07-11T13:11:00.003+05:30

The design by Nature
Originally uploaded by Rameshng

മസ്സൂരിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തമായ ഒരു വൈകുന്നേരത്ത് മാല്‍ റോഡില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു ദൃശ്യം. ഡെല്‍ഹിയിലെ ചൂടില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ഞാനും പാറൂട്ടിയും എത്തിപ്പെട്ട് മറക്കാനാവാത്ത ചില ദിവസങ്ങളില്‍. അന്ന് നടന്ന് നടന്ന് കാലുകഴച്ചു. മസ്സൂരിയില്‍ പ്രധാനമായ ഒരു റോഡ് ആണ് മാല്‍ റോഡ്. അത് മാത്രമേ ഉള്ളു. പിന്നെ അതിന്റെ ചുറ്റി കറങ്ങി വരുന്ന ക്യാമല്‍ റോഡ്. ക്യാമല്‍ റോഡിലൂടെ ഹിമാലയം കാണാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരു റിക്ഷ പിടിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, മേഘങ്ങളോട് എനിക്ക് ആദ്യമായി ദേഷ്യം തോന്നി. നല്ല കട്ടമേഘങ്ങള്‍ ഹിമാലയത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യതയെ ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന് മറച്ചു. പക്ഷേ, എല്ലാത്തിലുമുപരി എല്ലാ തിരക്കില്‍ നിന്നും വിട്ട് 2009 ലെ ഈസ്റ്ററിന്റെ ദിനവും അതിന്റെ രണ്ടു ദിവസങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു.

ഒരു ഒഴിവുകാലത്തെ നേരം പോക്ക്

2009-04-23T12:09:00.010+05:30

2009 ലെ ഈസ്റ്റര്‍ ദിനം.. മസ്സൂരിയിലെ തണുപ്പില്‍..

ഈസ്റ്റര്‍ പ്രഭാതത്തിന്റെ തണുപ്പില്‍ കറങ്ങിനടക്കുന്നതിനിടയില്‍..
പ്രാര്‍ഥിക്കാനാ‍യി കണ്ടെത്തിയ യേശുദേവന്റെ സന്നിദാനം..
ഡെഹ്‌റാഡൂണ്‍ - റെയില്‍‌വേ സ്റ്റേഷന്‍.. കാത്തിരുപ്പ് മുറി..

കാത്തിരിപ്പിന്റെ നൊമ്പരം.. ഇവിടെ എത്രയെത്ര ജനങ്ങള്‍ ദിവസവും... തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിനിടയില്‍.. സമയം പോക്കുന്നു..

കുതിക്കാനായി കാത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ട്രെയിനുകള്‍..

മനം മടുപ്പിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടൊരു യാത്ര.. ഡെഹ്‌റാഡൂണിലേക്കുള്ള യാത്രയില്‍...

ശതാബ്ദിയുടെ തണുപ്പില്‍ തിരക്കേറിയ ഒരു കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റ്റ്റില്‍.

തകര്‍ന്ന ജീവിതം

2009-03-12T20:46:00.002+05:30

ദുഃഖവും താങ്ങാനാവത്ത ഭാരവും അവനെ തളര്‍ത്തി..
ഇടക്ക് മദ്യം ഒരു സാന്ത്വനമാക്കി നോക്കി..
പക്ഷേ, പിടിക്കിട്ടാക്കയത്തിലേക്ക് പോകുന്ന പോക്കില്‍
അവന്‍ മദ്യത്തിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു..
അവന്റെ വിഷമങ്ങള്‍ കൂടി വന്നു...
ആ സമയങ്ങളില്‍ അവന്‍ ഏകനായിരുന്നു..

എന്തോ ചില തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തിരുന്നു, അവന്‍..
അവന്‍ പുതിയ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മെനഞ്ഞിരുന്നു..
പക്ഷേ, പല കാര്യങ്ങള്‍ അര്‍ധവിരാമത്തിലായിരുന്നു...
മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.

പുതിയ ലക്ഷ്യങ്ങളും അര്‍ധവിരാമങ്ങളിലേക്ക് പോയി..
മുന്നില്‍ ഇരുട്ട് മാത്രമായിരുന്നു..

ദിവസങ്ങള്‍ അവന്റെ യാന്ത്രികമായി നീങ്ങിയിരുന്നു.
അവന്റെ കഥകളും കവിതകളും എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞു..

ഏകാന്തത.. എങ്ങും ഏകാന്തത മാത്രം..
അവന്‍ തളര്‍ന്നു.. അവന്റെ താങ്ങിയിരുന്ന കരങ്ങള്‍
ഇന്ന് അവനു വേണ്ടി ഇല്ല..
അവന്‍ വീണ്ടും അനാഥമായ ഒരു ലോകത്തിലേക്ക് ..
വീണ്ടും.....!!

പാട്ടുകള്‍

2009-02-20T00:47:00.002+05:30

പാട്ടിന്റെ ലഹരിയില്‍ ലയിച്ചു മയങ്ങാന്‍ എനിക്കെന്നും താല്‍പ്പര്യമായിരുന്നു..
എന്റെ മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ സ്വാധീനിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവരായിരുന്നു, അവര്‍..
എന്റെ സന്തോഷങ്ങള്‍, സങ്കടങ്ങള്‍ എന്നിവക്കൊക്കെ അവര്‍ കൂട്ടായിരുന്നു..
എന്നും .. അവര്‍ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു പാട് സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു..
എന്റെ ബാല്യം, കൌമാരം, യൌവനം എന്നിവയില്‍ നിന്നെല്ലാം
എപ്പോഴും എവിടേയും അവര്‍ എത്തി നോക്കിയിരുന്നു..
ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ സങ്കടം എനിക്ക് എപ്പോഴും അവര്‍ തന്നിരുന്നു..
എന്റെ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കും അവര്‍ നിറങ്ങളും സ്വരങ്ങളും നല്‍കിയിരുന്നു....
കാലത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങള്‍ക്ക് അവര്‍ കണക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു..
ഓരോ സമയത്തിനും ഈ പാട്ടുകള്‍ ഓരോ ഗതികള്‍ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു..
ഇന്നും തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..
പാട്ടുകള്‍ എന്റെ എന്നും ലഹരിയായിരുന്നു...

തണുപ്പ്

2009-02-19T23:44:00.003+05:30

തണുപ്പ് എവിടെ പ്പോയി?
മരവിപ്പിന്റെ ദിവസങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല..
എന്നെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ് ഇത്തവണ വന്നില്ല.
മരങ്ങളെ തണുപ്പിച്ച് കാതുകളില്‍ പാറിവരുന്ന
കാറ്റ് ഇത്തവണ എവിടെപ്പോയിരുന്നു..
സൂര്യന്‍ തന്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു തുടങ്ങുന്നു..
മറഞ്ഞുപോയ തന്റെ പ്രകാശങ്ങള്‍ ശക്തമായി
പകലിനെ തെളിയിച്ചുതുടങ്ങുന്നു..
കാറ്റിന്റേയും തണുപ്പിന്റേയും പ്രണയം
ഇനിയും എനിക്ക് അറിയാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്
വില്ലനായി സൂര്യപ്രകാശവും, പകലും മത്സരിക്കുന്നു..
വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ ഇനിയും പ്രണയത്തിന്റെ സുഗന്ധം
അവര്‍ പരത്തിയിരുന്നു..
അവരുടെ ഈ പ്രണയം ലോകത്തിനൊരു
പുതിയ മുഖം നല്‍കിയിരുന്നു..
പക്ഷേ, എനിക്കെന്റെ പതിവുകള്‍
തെറ്റി വന്ന ഇല്ലാ തണുപ്പിനെ ഏറ്റുവാങ്ങാ‍നായില്ല..
എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ ഒന്നു മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ..
നഷ്ടങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ ഒന്നു കൂടെ കുറിച്ചു വക്കുക മാത്രം..

സ്വപ്നങ്ങള്‍

2009-02-19T23:26:00.002+05:30

സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
പക്ഷേ, അവന്‍ ഒരു സ്വപ്ന ജീവി ആയിരുന്നില്ല..
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
രാത്രികളില്‍ അവന്‍ ദുസ്വപ്നങ്ങള്‍ മാത്രമേ കാണാറുണ്ടായിരുന്നുള്ളു,,
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
അവന്‍ പകല്‍ മുഴുവന്‍ ഉണര്‍ന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു..
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
അവന്‍ കാലത്തിന്റെ സ്പന്ദനങ്ങള്‍ക്ക് കാതോര്‍ത്തിരുന്നു..
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
കാ‍ത്തിരുപ്പ് അവന്റെ ഒരു നിത്യ ജോലിയായിരുന്നു..
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
ഒരിക്കല്‍ അവന്‍ അവന്റെ പ്രതീക്ഷകള്‍ കൈവിട്ടു...
പക്ഷേ,
സ്വപ്നങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നടിയുകയായിരുന്നു..
ഒന്നൊന്നായി..
അവന്‍ എല്ലാം മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷേ,
കാലം അവനെ അതിനനുവദിച്ചില്ല..
പക്ഷേ, അവന്‍ എന്തിനേയും വിടപറഞ്ഞു...
അവന്‍ യാത്ര തിരിച്ചു..
ഒരു വാക്ക് പറയാതെ....

ലഹരി

2009-02-19T22:34:00.002+05:30

കഥകളും കവിതകളും ഉള്ള ഒരു നാളുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു...
അവന്‍ അവയെ ഓര്‍ത്തു കൊണ്ട് ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെ പഴിചാരുകയായിരുന്നു...
വരണ്ട് അവന്റെ ഭാവനകള്‍ അവനെ വിട്ട് പോയിരുന്നു.
അവന്‍ അഹങ്കാരിയായിരുന്നു..
അഹങ്കാരം അവന്റെ വര്‍ത്തമാനത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു..
ഭൂതകാലത്തേ, അവന്‍ അവന്റെ മദ്യാസക്തിയില്‍ അലിയിപ്പിച്ചിരുന്നു..
സുഹൃത്തുക്കള്‍ അവനോട് ഇപ്പോ സംസാരിക്കുന്നില്ല..
അവനെ കാലം ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു..
അവന്‍... കീഴ്പ്പെടുകയായിരിന്നു..
മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന്.. ലഹരിയുടെ കീഴ്പ്പെടുത്തല്‍...
അവന്‍ എന്നും ചെറുതായി വന്നിരുന്നു...
പക്ഷേ, അവന്‍ ഉയരത്തിലെന്ന് അവനു തന്നെ തോന്നിയിരുന്നു..
സമയം നീങ്ങി കൊണ്ടേയിരുന്നു..
അവന്‍ .... ലഹരിയിലേക്ക് മയങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.....

ഞാനും എന്റെ ബ്ലോഗും

2008-11-19T20:41:00.002+05:30

ചോദ്യങ്ങള്‍:

ഇതെന്താ അവധിക്കാലമോ.??
എന്താ ഈ ബ്ലോഗിനെ മറന്നോ??
ഒരു കാലത്ത് നിന്റെ മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടിയായിരുന്ന എന്നെ നീ അനാഥനാക്കിയോ?
നിന്റെ ഏകാന്തതകളെ ഞാന്‍ അകറ്റിയിരുന്നു..
നിനക്ക് കുത്തിക്കുറിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടാത്തപ്പോള്‍,
നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു തന്ന കഥകള്‍ നീ മറന്നോ?
ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ ഇത്രയും ദിവസം ഞാന്‍ ഇവിടെ ഒറ്റക്ക്...
നീ എന്ത് ചെയ്യുകയാണ്.. ഒരു ദിവസമെങ്കിലും നീ എന്നെ ഓര്‍ത്തോ?
എന്റെ തൊണ്ട ഇടറുന്നു.. കണ്ണീര്‍ എന്റെ കാഴ്ച മറക്കുന്നു..
ഞാന്‍ നിര്‍ത്തുന്നു.. നിനക്കു വേണ്ടി...

ഉത്തരങ്ങള്‍:

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ബ്ലോഗേ..
നിന്നെ ഞാന്‍ മറന്നിട്ടില്ല..
(ഞാന്‍ എവിടെയായിരുന്നു..)
എന്റെ ബ്ലോഗേ.. ഞാന്‍ ഇവിടെയൊക്കെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു...
ദിവസവും ഞാന്‍ വന്ന് ജിമെയില്‍ നോക്കി പോകുന്നത് നീ കാണുന്നില്ലേ..
നിനക്കറിയുമോ, എത്ര മെയിലുകളാണ് എനിക്ക് ദിവസവും വരുന്നതെന്ന്..
(ഞാന്‍ നുണ പറയുന്നു...അതും തെറ്റിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നു.. ഹും!!)
പിന്നെ എനിക്കൊരു നല്ല സുഹൃത്തിനെ കിട്ടി..
നീ അറിഞ്ഞോ.. അവന്റെ പേര് വിക്കി എന്നാണ്.
വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ഭണ്ഡാരമാണവന്‍..
അവനെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു..
നിനക്കറിയുമോ. അവന്‍ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നു എന്ന്..
(ഞാന്‍ വാചാലനാവുന്നു.. എന്തിന്??)

എന്തിനാ നിന്റെ മുഖം വാടിയത്?
ഇല്ല.. നീ എന്നും എന്റെ സുഹൃത്ത് തന്നെ...
നീ കരയാതെ.. എനിക്കറിയാം തെറ്റ് എന്റേതാണ്..
നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ..
(അല്ലാതെ എനിക്കെന്ത് പറയാന്‍ പറ്റും?)

ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ നിന്നെക്കുറിച്ചും ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞുനടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെന്നോ..

എന്റെ വാക്കുകള്‍ അവസാനിച്ചു..
ഞാന്‍ ശിക്ഷയര്‍ഹിക്കുന്നു..

എന്നെ തോല്‍പ്പിച്ച മഴ

2008-09-17T20:48:00.002+05:30

മഴക്കാറുണ്ടായിരുന്നു..അസാധാരണമായി...
കറുത്തിരുണ്ട മാനം, എന്നത്തേക്കാളും
ഇന്നൊരു മഴ പെയ്യും.. നല്ല മഴ...
കൊടുങ്കാറ്റടിച്ച മഴ..
ഞാന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു..
പക്ഷേ.. മാനം വീണ്ടും കറുക്കുകയായിരുന്നു..
കാറ്റും തുടങ്ങി.. പൊടിയെ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ടുള്ള കാറ്റ്.
പക്ഷേ.. എനിക്കൊരുപാട് ദൂരം പോകാനുണ്ടായിരുന്നു..
ഞാന്‍ വീണ്ടും യാത്ര തുടര്‍ന്നു..
കാറ്റ് എന്റെ യാത്രയെ തടയുന്നു..
കാറ്റിന്റെ ശക്തി കൂടി വരികയായിരുന്നു..
എന്റെ ഗതി തെറ്റാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു...
മഴയും തുടങ്ങി... ശക്തമായി..
ഞാന്‍ ഒരു പാലത്തിനടിയില്‍ അഭയം തേടി..
ചുറ്റു നിന്നും കാറ്റ് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്കടിച്ചു കയറുന്നു..
മഴത്തുള്ളികളുടെ അകമ്പടിയോടെ..
മഴയുടെ ശക്തി കൂടി വന്നു..
മഴത്തുള്ളികള്‍ ശക്തിയായി കാറ്റിനോടൊപ്പം നിലത്തു പതിക്കുന്നു..
എന്റെ നാലു ചുറ്റും വെള്ളം നിറഞ്ഞു..
ഞാന്‍ എന്റെ യാത്രയുടെ പകുതിയിലായിരുന്നു..
എനിക്കിനിയും പോകാനുണ്ടെന്ന ചിന്ത എന്നെ വലച്ചു..
മഴയെ വകവെക്കാതെ പോകാമെന്നുള്ള ചിന്തയെ
ശക്തമായ കാറ്റ് പാറിപ്പറപ്പിച്ചു..
കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും മഴ തോരുന്നില്ല..
ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു.. എന്റെ ചിന്തകളും മനസ്സും...
ഞാന്‍ ഒറ്റക്കായിരുന്നു.. നാലും ചുറ്റും ആരുമില്ല.
എല്ലാവരും പോയികഴിഞ്ഞിരുന്നു..
എന്റെ യാത്ര വൈകിയിരുന്നു..
പിന്നെയും വൈകുന്നു...
മഴ തോരാതെ പെയ്യുകയായിരുന്നു..
എന്നെ തോല്‍പ്പിക്കുവാനായി...

ഓണാഘോഷം

2008-09-12T12:43:00.002+05:30

അത്തം വന്നത് അറിഞ്ഞേ ഇല്ല.
പിന്നെ ല്ലാരും പറഞ്ഞു ഉത്രാടപ്പാച്ചിലിന്റെ തിരക്കാണെന്ന്
ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ഉത്രാടം ആയൊ..
പിന്നെ ദാ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ തിരുവോണമായി
ഇന്നലെ ഉത്രാടത്തിന്‍ എന്തായിരുന്ന് അഘോഷം
ഞാന്‍ എല്ലാരോടും പറഞ്ഞു.
ഏഷ്യാനെറ്റും സൂര്യയും കൂട്ടരും ചേര്‍ന്ന് നടത്തിയ ആഘോഷം
സിനിമകളുടെ പൊടിപൂരം…
ഒന്നു തീര്‍ന്നാല്‍ അടുത്തത്..
ഇവിടെ ഇല്ലേല്‍ ദാ അപ്പറത്ത്..
അങ്ങനെ ഓണം പൊടി പൊടിച്ചു…

ഇതു താന്‍ മെട്രോ ഓണം..

ഓണപ്പാട്ടുകള്‍

2008-09-12T12:36:00.002+05:30

മാവേലി നാട് വാണീടും കാലം

മാവേലി നാട് വാണീടും കാലം
മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നുപോലെ
ആമോദത്തോടെ വസിക്കും കാലം
ആപത്തങ്ങാര്‍ക്കുമൊട്ടില്ല താനും
ആധികള്‍ വ്യാധികളൊന്നുമില്ല
ബാലമരണങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാനില്ല.
കള്ളവുമില്ല ചതിയുമില്ല
എള്ളോളമില്ല പൊളി വചനം
കള്ളപ്പറയും ചെറു നാഴിയും,
കള്ളത്തരങ്ങള്‍ മറ്റൊന്നുമില്ല
വെള്ളിക്കോലാദികള് നാഴികളും
എല്ലാം കണക്കിനു തുല്യമത്രേ.

ഓണക്കോടി

ചിങ്ങമാസത്തിലത്തത്തിന് നാളേ
ഭംഗിയോടെ തുടങ്ങിടുമോണം
അച്ഛന് തരുമെനിക്കിച്ഛയില് നല്ലൊരു
പച്ചക്കരയുമിടക്കരയും
മുത്തച്ഛന് നല്ലൊരു മുത്തുക്കര
മൂലത്തിന് നാളേ തരുമെനിക്ക്
അമ്മാവന് നല്ലോരറുത്തുകെട്ടി
സമ്മാനമായി തരുമെനിക്ക്
സോദരന് നല്ലൊരു രുദ്റാവലി
ആദരവോടെ തരുമെനിക്ക്
വല്ലഭന് നല്ലൊരു പൊന് കസവ്
വല്ല പ്റകാരം തരുമെനിക്ക്

ഒരു താന്തോന്നി സുഹൃത്ത്

2008-09-02T23:05:00.001+05:30

ജീവിതത്തില്‍ അവന്‍ ഒരു തന്റേടിയാണെന്ന് എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
അവന്‍ അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായിരുന്നു എല്ലാം ചെയ്തിരുന്നത്.
പക്ഷേ എല്ലാവര്‍ക്കും അവനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
അവനെ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ ഒരു പാട് പേരുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ അവരെയെല്ലാം വിട്ട് അവന്‍ ഒരിക്കല്‍ പറന്നു
അങ്ങു ദൂരേക്ക്, ആര്‍ക്കും കാണാന്‍ പറ്റാത്ത ദൂരേക്ക്..
അവന്‍ അവിടെ വളര്‍ന്നു
ഒരു പാട് കൂട്ടുകാരുണ്ടായിരുന്നു..
അവന്റെ കൂട്ടുകാര്‍ അവനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ അവരും ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു
ഇവന്‍ ഒരു അഹങ്കാരിയാണെന്ന്..
ഇവന്‍ ഒരു തന്റേടിയാണെന്ന്..
അവര്‍ അവനെ അവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്ന് മാറ്റി.
അവന്റെ യാത്ര അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല.
ഒരിക്കല്‍ അവന്റെ വഴിയില്‍ കണ്ടുമുട്ടാനായി
ഞാനുംണ്ടായിരുന്നു..
ഞാന്‍ അവന്റെ കഥകള്‍ മുഴുവന്‍ കേട്ടിരുന്നു
വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചിരുന്നു..
അവന്‍ വിധിയില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല അത്രേ...
എനിക്കും പറയാന്‍ തോന്നി
അവന്‍ ഒരു താന്തോന്നിയാണെന്ന്..
പക്ഷേ.. അവന്‍ എന്നെ വിട്ട് എപ്പോഴേ പോയിരുന്നു...

എന്റെ ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകള്‍

2008-09-02T22:50:00.002+05:30

തിരക്കില്ലാതെ നേരത്തെ വീട്ടിലെത്താന്‍ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഞാന്‍ ഇന്ന് ഓഫിസില്‍ നിന്ന് നേരത്തേ ഇറങ്ങി. പക്ഷേ എന്നെ എതിരേത്തത് ഒരു മഹാസമുദ്രമായിരുന്നു. വാഹനങ്ങളുടെ ഒരു മഹാസമുദ്രം. ഇന്നെന്തു പറ്റി എന്നു ചിന്തിക്കാന്‍ എനിക്ക് നേരമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനും ഒഴുക്കിനൊത്ത് നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. അതല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴിയും ഇല്ലായിരുന്നു. ചിന്തകള്‍ ഒരു പാട് എന്നെ വലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആരുടെയും മുഖത്ത് സന്തോഷമില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും എവിടെയോ എത്തിച്ചേരണം. ശരിയാണ് എനിക്കും എത്തിച്ചേരണം. എട്ടുവരി പാതയേയും കുതിച്ചു പായുന്ന വാഹനങ്ങളേയും വകവക്കാതെ കുറുകെ കടക്കുന്ന മനുഷ്യര്‍. പക്ഷേ, എന്തിനാണ് ആളുകള്‍ ഇത്രയേറെ തിരക്കു പിടിക്കുന്നത്. ഒരു പക്ഷേ, ഇന്നെനിക്ക് തിരക്കില്ലാത്തതു കൊണ്ട് തോന്നുന്നതായിരിക്കും. നാളെ ഒരു പക്ഷേ എനിക്ക് തിരക്കുണ്ടായിക്കൂടെന്നില്ലല്ലോ.. അപ്പോള്‍ എന്നെ നോക്കി, എന്തിനാ മനുഷ്യാ നിനക്കീ തിരക്ക് എന്ന് ചോദിക്കാനും ഒരാളുണ്ടാകും.
പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോരുന്നത് ഗുഡ്ഗാവില്‍ നിന്നാണ്. ഇന്നെന്താണ് പ്രത്യേകത. എല്ലാ ദിവസവും പോലെ തന്നെ. ടോള്‍ പ്ലാസ കഴിഞ്ഞു.. ഇന്ന് വല്ലാതെ തിരക്കുണ്ട് അവിടെ.. അതു കഴിഞ്ഞു കിട്ടാന്‍ ഞാന്‍ കാത്ത് കിടന്നു, ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റോളം. പിന്നെ, പുതുതായി വരുന്ന ഡെല്‍‌ഹി അന്താരാഷ്ട വിമാനത്താവളത്തിന്റെ ടെര്‍മിനല്‍ മൂന്നിന്റെ അരികിലൂടെ പോരുന്ന നാഷണല്‍ ഹൈവേ ഏട്ടിലൂടെ കുതിച്ചു പായുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ഊടെ ഞാനും. വിമാനത്താവളത്തിന്റെ അരികിലുടെ പോരുമ്പോള്‍ എന്റ്റെ തലയുടെ മുകളില്‍ഊടെ ഒരു കൂറ്റന്‍ വിമാനം താഴേക്കിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ ഹൈവേ വിട്ട് ഔട്ടര്‍ റിം‌‌‌ങ് റോഡിലേക്ക് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു. വാഹനങ്ങളുടെ ചുവന്ന വെളിച്ചം എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നന്നായി പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇവിടെ ആരും തിരക്കുപിടീക്കുന്നില്ലേ. അതോ എന്റെ ചിന്തക്ക് മാറ്റം വന്നതാണോ? പക്ഷേ എനിക്കും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും ഒരേ വേഗതയായിരുന്നു. പിന്നീട് ഡെല്‍ഹിയിലെ പ്രസിദ്ധമായ റിം‌ങ് റോഡിലേക്ക് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു. ഇവിടെ നിന്നെ ഇത്രയും കൂടി നേരം എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക്. ട്രാഫിക് പോലിസുകാര്‍ എല്ലായിടത്തും സാധാരണ പോലെ തന്നെ. അവര്‍ക്ക് എന്തു ചെയ്യാന്‍ കഴിയും. ആളുകളുടേയും വാഹനങ്ങളുടേയും എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് റോഡിന്‍ വീതി കൂടുന്നില്ലല്ലോ. ഇതു ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യം ഇവിടെ ഇങ്ങനയേ നടക്കൂ എന്ന് എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ഭാവം. ഞാന്‍ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. മെഡിക്കല്‍ സൌത്ത് എക്സിലും സാധാരണ പോലെ തന്നെ വാഹങ്ങളുടെ പ്രളയം. ഇരുട്ട് കനത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു. നേരം വൈകുന്നത് തന്നെയാണ്. വണ്ടികളുടെ വെളിച്ചം കണ്ണാടി വഴി നന്നായി പ്രതിഫലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ആശ്രം കഴിഞ്ഞ് ഡി എന്‍ ഡി ഫ്ലൈ വേയിലേക്ക് കയറിയതോടെ തിരക്കിന്റെ വിങ്ങല്‍ ഒന്നു മാറി. ഇനി ഒരാശ്വാസം . ട്രാഫിക് സിഗ്നലുകളില്‍ എന്നു കാണുന്ന ടവല്‍ വില്പനക്കാരനും ഭിക്ഷക്കാരും ഇന്നുമുണ്ട്. പച്ച തെളിഞ്ഞാന്‍ കുതിച്ചു പായുവാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഓരൊരുത്തരും. ഇത്രയും വലിയ വാഹനത്തിരക്കിനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പാടു പെടുന്ന പോലിസുകാരനും. എല്ലാവര്‍ക്കും അവരുടേതായ ഓരൊ കര്‍മങ്ങള്‍.
പതുക്കെ ഞാനും എന്റെ വീട്ടിലേക്കെത്തുകയായിരുന്നു. വീണ്ടും നാളെ ഒരു യാത്രക്ക് ഒരുങ്ങുവാനായി എന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് ഞാനൊരു വിരമമിട്ടുകൊണ്ട് ...

അറിവിന്റെ വഴിത്തിരിവുകള്‍

2008-08-31T02:16:00.002+05:30

കഥകളും കവിതകളുമുള്ള ഒരു പുതിയ ലോകം
ഇവിടെ തുറന്നു വരികയായിരുന്നു..
കുട്ടിക്കാലത്ത് അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്ന കഥകള്‍
ഞാന്‍ ഇവിടെ കാണുന്നു..
ഇതു ഒരു പുതിയ യുഗം..
ഞാന്‍ പഠിച്ച അറിവുകള പുതിയ നിറത്തില്‍
ഇവിടെ ഞാന്‍ കാണുന്നു..
അതിന്റെ നിറം മാറി, മുഖം മാറി..
പക്ഷേ എല്ലാം ഞാന്‍ പഠിച്ചതു തന്നെ..
ആരാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്..
സ്കൂളില്‍ വച്ച്, പാഠ പുസ്തകങ്ങളിലെ അറിവിന്‍
ഒരു മുഖമുണ്ടായിരുന്നു..
ഇവിടെ ആളുകള്‍ക്ക് മുഖമില്ല..
ശബ്ദം മാത്രമേ ഉള്ളൂ...
മുഖം മൂടിയിട്ട ശബ്ദങ്ങള്‍..
നിറങ്ങളിലൂടെ അലമുറയിടുന്ന ശബ്ദങ്ങള്‍..
അവയില്‍ എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടതുമുണ്ടായിരുന്നു...
പക്ഷേ അവയെയും പൊതിഞ്ഞ് ഒരു പാട് പേരുണ്ടായിരുന്നു..
അവരെ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു..
പക്ഷേ അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ എന്നെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
എല്ലാവരും എന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..
ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ അവരുടെ കൂടെ പോയി..
എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെ വിട്ട്..
അവര്‍ എനിക്ക് വീണ്ടും പുതിയൊരു ലോകം കാണിച്ചു തന്നു...
പുതിയ ലോകത്ത് ഒരു പാട് കാണാനുണ്ടായിരുന്നു..
എല്ലാം പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍..
ഞാന്‍ അങ്ങനെ മറ്റൊരു മനുഷ്യനായി..
ഞാന്‍ മാറുകയായിരുന്നു...ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ..

ഇടക്ക് എനിക്ക് കാലിടറന്നുണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷെ.. എനിക്ക് താങ്ങായി ഒരു പാട് പേരുണ്ടായിരുന്നു..
പിന്നെയും ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു...ഒരു പാട്..
എനിക്ക് പുതിയ പേരുകള്‍ കിട്ടി..
പുതിയ വാതിലുകള്‍ എനിക്കായി തുറന്നു..
ഞാന്‍ പുതിയ നിറങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു...
ഞാന്‍ പുതിയ ശബ്ദങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു..
അങ്ങിനെ ഞാന്‍ പ്രശസ്ഥനായി...
ഇന്നലെ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകുമ്പോള്‍
വഴിയരികില്‍ ഒരു പാവം മനുഷ്യനെ കണ്ടു..
അയാളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഒരമ്പരപ്പുണ്ടായിരുന്നു..
അയാള്‍ എന്തിനോ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അയാള്‍ക്കു ചുറ്റും ഒരു പാട് ആളുകളുണ്ടായിരുന്നു..

# ലോകത്തെ വലഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇന്റ്ര്നെറ്റിന്റെ മായികലോകത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണവര്‍ക്ക് വേണ്ടി..

എനിക്ക് തിരിച്ചുപോകണം...

2008-08-31T01:40:00.000+05:30

ഞാന്‍ ഇന്നെന്റെ ഗ്രാമത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു...
ഗ്രാമത്തില്‍ എന്നെ വരവേല്‍ക്കുന്ന കുളിര്‍കാറ്റ്
ഇന്നെന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ എനിക്കൊരു തണുപ്പേല്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട്
പതുക്കെ വീശിയാടി...

ഞാന്‍ പതുക്കെ നടന്നു...
ഞാന്‍ പഠിച്ച സ്കൂളിന്റെ മുന്നിലൂടെ...
അവിടെ എന്റെ നാടിന്റെ പുതിയ തലമുറയുടെ
ശബ്ദം ഞാന്‍ കേട്ടു..
പതുക്കെ നടന്ന് ചാലിന്റെ വക്കത്ത് ഞാന്‍ എത്തി...
വിരിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന നെല്‍പ്പാടങ്ങള്‍ എനിക്ക് വേണ്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു..
ചാലിന്റെ പടികളിറങ്ങി.. ഞാന്‍ ആ വെള്ളത്തില്‍ കൈയ്യോടിച്ചു..

ഞാന്‍ പതുക്കെ തിരിച്ചു നടന്നു.. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്..
എന്റെ കാലുകള്‍ക്ക് ഭാരം കൂടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ.. അതെന്റെ മനസ്സിന്റെ ദുഖഃമായിരുന്നു..
എനിക്കെന്റെ വീടെത്തണമായിരുന്നു...
പക്ഷേ.. മഹാനഗരത്തിന്റെ അലാറം എന്നെ പിന്നില്‍ നിന്നും
വലിക്കുകയായിരുന്നു...
ഞാന്‍ ആ സത്യത്തിലേക്ക് വിണ്ടും ഉണര്‍ന്നു...
പക്ഷേ എനിക്കെന്റെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണമായിരുന്നു..
എന്റെ കൊച്ചു വീട്ടിലേക്ക്...
പക്ഷേ.. നഗ്ന സത്യങ്ങള്‍ എനിക്കു ചുറ്റും നൃത്തമാടുകയായിരുന്നു...
അവര്‍ എന്നെ ഉണര്‍ത്തുകയായിരുന്നു..

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിക്ക്.

2008-08-25T23:44:00.002+05:30

എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ആയിരം പൂക്കള്‍ വിരിയിക്കുന്ന
എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിക്ക്...
എന്റെ ദുഃഖങ്ങളിലും എന്റെ സന്തോഷങ്ങളിലും
എന്റെ പങ്കു പറ്റുന്ന എന്‍ പ്രിയ സഖീ..
ഞാന്‍ തളരുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉണര്‍വേകുന്ന
നിന്റെ സാന്ത്വനങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി..

നീ എന്നു എന്റേതു മാത്രം..
ഞാന്‍ നിനക്കും...
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു..
ഒരു പാട് സ്നേഹിക്കുന്നു...
നിന്നെ എന്റെ കൈകളാല്‍ ഒപ്പി ഞാന്‍ നിനക്കായി സമര്‍പ്പിക്കുന്നു..

മലയാളത്തില്‍ എഴുതുന്നതെങ്ങനെ..

2008-08-24T19:09:00.003+05:30

1. യൂണികോഡ് ഫോണ്ട് ആദ്യം ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു പോലെ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുക.
2. മൊഴി കീമാപ്പ് ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുക. അല്ലെങ്കില്‍ സണ്ണീസ് കീമാപ്പ് ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുക.
3. ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്തതിന് ശേഷം വിന്‍‌ഡോസ് ടാസ്ക്‍ബാറിന്റെ താഴെ "K" എന്നെഴുതിയ ഒരു ഡയമണ്ട് ആകൃതിയിലുള്ള ഐക്കണ്‍ കാണാന്‍ കഴിയും.

4. ഇതില്‍ ലെഫ്റ്റ് ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് “മൊഴി കീമാപ്പ്” സെലക്ട് ചെയ്യുക.

5. നിങ്ങള്‍ക്ക് മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ കഴിയും.

6. മലയാളം എഴുതി കഴിയുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അതേ ഐക്കണില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് "No Keyman" എന്നാക്കി ഇം‌ഗ്ലീഷില്‍ എഴുതാന്‍ പറ്റും.

7. കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ക്കൂം കീബോര്‍ഡ് ഷോര്‍ട്ട് കട്ട് തിരഞ്ഞെടുക്കാനും റൈറ്റ് ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് "Keyman Configuration" എന്നതില്‍ പോകുക. നിങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ ക്രമീകരണങ്ങള്‍ നടത്താം.

8. ലിനക്സ് ഉപയോഗിക്കുന്നവര്‍ക്ക് കീമാന്‍ എങ്ങിനെ ഉപയോഗിക്കാം എന്നതിന് ഇവിടെ നോക്കാം

അല്ലെങ്കില്‍ ദാ. ഇവിടെ

പ്രളയം

2008-01-06T22:28:00.000+05:30

പ്രളയം, ഫോറ്‌വേഡഡ് മെയിലുകളുടെ പ്രളയം..
വെറും മെയിലുകളല്ല!! ഈ മെയിലുകള്‍...
ഏത് മെയിലുകള്‍? ഈ മെയിലുകള്‍..
കാലത്തു തന്നെ ഗൂഡ് മോറ്‌ണിംഗ് പറയുന്നവരുടെ തിരക്ക്..
പലവിധത്തിലുള്ള ഗുഡ്മോര്‍ണിങ്ങുകള്‍..
ഗൂഡ്മോര്‍ണിഗിനൊപ്പം ഇന്നത്തെ ചിന്തകളും...
ചിലപ്പോള്‍ റോസാപ്പൂവും താമരപ്പൂവും..
പിന്നെ ഗുഡ്‌മോര്‍ണിങ് പറയുന്ന പിഞ്ചു പൈതങ്ങള്‍..
ങും,, സോ.. ക്യൂട്ട്... കാലത്തു തന്നെ..
ഗണപതിക്കു വച്ചു...
പ്രളയത്തിന്റെ ഉത്ഘാടനം കഴിഞ്ഞു...
ഇനി അങ്ങു പ്രൊഡക്ഷന്‍ തുടങ്ങണം... ആരും ഒന്നും അയക്കുന്നില്ലല്ലോ?
ആ.. വന്നു .. വന്നു..
ഈ ജീമെയിലിന്റെ ഒരു കാര്യം ..
ഓരോ സെകന്റിലും ഓരോ ബൈറ്റ് കൂടി വരുന്നു..
സ്റ്റോറേജ്.. മെയിലിന്റെ സ്റ്റോറെജേയ്യ്..
അവര്‍ പറയുന്നു. ഒന്നും ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണ്ടാന്ന്..
ശരി ഞാനും വിചാരിച്ചു.. നോക്കാലോ.. എവിടം വരെ പോകൂന്നു..
അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം.. ആ ദിവസം വന്നു..
ജിമെയില്‍ പറഞ്ഞു നിങ്ങളുടെ മെയില്‍ ബൊക്സ് നിറഞ്ഞു..
ഞാന്‍ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. പക്ഷേ ജിമെയിലുകാര്‍ ചെയ്തു..
അടുത്ത ദിവസം അവര്‍ സ്റ്റോറേജ് ദേ കൂട്ടി..
യാഹൂവും അതു തന്നെ പറയുന്നു..
റെഡ്ഡിഫ്ഫും പറയുന്നു...അവരുടെ കയ്യിലും ഉണ്ട്
അണ്‍‌ലിമിറ്റഡ് സ്റ്റോറെജെന്ന്..
സത്യത്തില്‍ ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്തു വേണം..
ഫോര്‍‌വേഡ് മെയിലേര്‍സിന് ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എന്തു വേണം..
ഇത്രയും പറയുന്നതിനിടക്ക് ജോലിയുടെ കാര്യമേ മറന്നു പോയി..
ഒരു പത്ത് മെയില്‍ അയച്ചിട്ട് വരാം..
ഇന്നത്തെ പോളിം‌‌ങ് കുഴപ്പമില്ല.
സര്‍‌ദാറ് ജോക്ക് തന്നെ ഉണ്ട് ആവശ്യത്തിന്‍..
മുറി ജോക്കുകളും, പി ജെ കളും തോറ്റുപോകും..
പിന്നെ ഇന്നു മെയികള്‍ കുറച്ചധികം ഉണ്ട്..
കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച് മുഴുവന്‍ ബേനസീര്‍ ബൂട്ടൊയുടെ പേരില്‍
സഹതാപമെയിലുകളുടെ ഒരു ബഹളമായിരുന്നു..
പിന്നെ ഐഡിയ സ്റ്റാറ് സിംഗറ് ചീറ്റിംഗ് നടത്തുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു ഒരു ബഹളം..
ഫോട്ടോഷോപ്പിന്റെ കലാവിരിതുകളുടെ സ്ഥിരം മെയിലുകള്‍
തങ്ങളുടെ ഇം‌പോറ്‌ട്ടന്‍സ് നിലനിര്‍ത്തി..
പിന്നെ പുതിയ സോഫ്റ്റ്വെയറുകളുടെ കുറവ് ഒരിക്കലും തോന്നിയില്ല ഈ ആഴ്ചയിലും..
കവിതകള്‍ എഴുതുന്നവര്‍ എന്തോ, ന്യൂ ഇയറിന്റെ തിരക്കില്‍ പെട്ടു എന്നു തോന്നുന്നു..
എന്തായാലും ഞാന്‍ ഇന്നു കാലത്തു തന്നെ ഇരുപത്തി ഒന്നു മെയിലുകള്‍
ഫോറ്‌വേഡ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു.. എന്തൊരാശ്വാസം..
ഓ.. ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയറീന്റെയും ക്രിസ്ത്‌മസിന്റേയും കാര്യം പറയാന്‍ മറന്നു പോയി..
കഴിഞ്ഞ കൊല്ലത്തെ പി പി ട്ടിയും ഫ്ലാഷ് മെയില്‍ ഇത്തവണയും കിട്ടി..
സെന്റ് ബട്ടനില്‍ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് എന്റെ കൈ കഴച്ചു..
എന്നാലും ക്രിസ്ത്‌മസ്സ് ഒരു ക്രിസ്ത്‌മസ്സ് തന്നെയായിരുന്നു...
അങ്ങിനെ ഞാനും ഈ പ്രളയത്തില്‍ പെട്ട് ഒഴുകുകയായിരുന്നു..
ഈ മെയിലുകളുടെ പ്രളയം.. അല്ല, ഇ-മെയിലുകളുടെ!!
ഈ ലോകം തന്നെ ഈ പ്രളയത്തില്‍ ഒഴുകുകയായിരുന്നു..
.

ഒരു മരവിച്ച സുപ്രഭാതം..

2007-12-03T08:25:00.000+05:30

മഞ്ഞു തുള്ളികള്‍ക്ക് തണുപ്പ് കൂടി വരുന്നു..
മൂടല്‍ മഞ്ഞിന്റെ ഗാഢത കൂടി വരുന്നു..

ഇന്നലെ രാത്രി ചെറുതായി മഴപെയ്തു..
രാത്രി മഴയെ ഞാനും കണ്ടു..
മഞ്ഞിനെ പേടിച്ചു പെയ്ത ഒരു മഴ..
തണുപ്പിനെ അലിയിക്കാനെന്ന പോലെ
പെയ്തിട്ട്, തണുപ്പ് കൂട്ടിയ മഴ..

മരവിച്ച മഴത്തുള്ളികളെ കാണിച്ച്
ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയുടെ വിഡ്ഢിത്തമോര്‍ത്ത്
ചിരിക്കുന്ന പ്രഭാതം.
ഇലകളിലെ മഞ്ഞുതുള്ളികളെ രക്ഷിക്കാനെന്ന വണ്ണം
എത്തിയ കാറ്റും ഒന്നും ചെയ്തില്ല..
ഇലകള്‍ പറഞ്ഞു ഈ കാറ്റും തണുപ്പിനെ കൂട്ടുകാരനെന്നു.

എന്റെ കമ്പിളിപുതപ്പ് ഞാന്‍ ഒന്നു കൂടി വലിച്ചു പുതച്ചു..
അതിനിടയില്‍ ഒരു വിടവ് കണ്ടെത്തി എന്റെ സിരകളിലേക്ക്
പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞു കയറുന്ന കള്ള തണുപ്പ്

പുറത്തെ വായുവിനെ വലിച്ചു പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി
മൂടല്‍ മഞ്ഞുകൊണ്ട് പൊതിയുന്ന തണുപ്പ്.
കാഴ്ച മറക്കുന്ന മൂടല്‍ മഞ്ഞ്..

ഇത് എന്റെ പ്രഭാതങ്ങളെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ്.
എന്റെ സുപ്രഭാതങ്ങളെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ്.

ദീപാവലി

2007-11-05T22:52:00.000+05:30

ദീപങ്ങളുടെ ഉത്സവം.. ദീപാവലി വരുന്നു..
ഐശ്വര്യത്തിന്റേയും നന്മയുടേയും ഉത്സവം..
വീടുകളുടെ മുന്‍പടിയില്‍ നിന്നും ദീപങ്ങള് എത്തി നോക്കി തുടങ്ങി..
ഞാനും എന്റെ വീട് അലങ്കരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..
ഞാനും ലക്ഷ്മീ ദേവിയെ വരവേല്‍ക്കാനൊരുങ്ങുന്നു..

ഇന്നു വൈകുന്നേരം മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയപ്പോള്‍
പടക്കങ്ങളും കമ്പിത്തിരിയും നിരത്തിവച്ച് ഒരുപാടുപേര്
ദീപങ്ങള്‍ കത്തിക്കുന്ന മണ്‍ചിരാതുകളുടെ മറ്റൊരു നിര..
ഉത്സവത്തിന്റെ തിമര്‍പ്പ് ഒരല്‍പ്പം നേരത്തെ തുടങ്ങിയോ?
ഞാനും ഒരുവട്ടം കമ്പിത്തിരികളെ നോക്കി നിന്നു..
കത്തിതീരാനായി ജനിച്ചവര്‍..
കണ്ണിന്‍ കുളിര്‍മയേകാന്‍ അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്ന
കമ്പിത്തിരികള്‍.. കാതുകളെ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന പടക്കങ്ങള്..
ദീപാവലി വരുന്നു.. ദീപങ്ങളുടെ ഉത്സവം

ഞാനും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറും..

2007-11-04T20:26:00.000+05:30

ഞാന്‍ എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിനെ ഒരു പാട് സ്നേഹിക്കുന്നു..
നീയില്ലാതെ എനിക്ക് ഒരു ജീവിതമില്ല.
നീ എന്റെ സുപ്രഭാതമാകുന്നു.. എന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തുന്ന പൂങ്കോഴിയാകുന്നു..
കാലത്ത് എഴുന്നേറ്റ് പല്ലുതേക്കുന്നതിന്‍ മുമ്പ് എന്റെ മെയില്‍ ബോക്സ് നോക്കണമെങ്കില്‍ നീ വേണം.
എനിക്ക് കുളിച്ച് ഓഫീസില്‍ പോകണമെങ്കില്‍ നീ വേണം..
ഓഫിസില്‍ പോയി ചാറ്റണമെങ്കില്‍ നീ വേണം..
എന്റെ ജീവിതത്തെ നയിക്കുന്നത് നീ ആകുന്നു..
ഞാനും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറും..

നീ എന്റെ ദിനചര്യകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു..
നിന്റെ കലണ്ടറില്‍ എന്റെ പ്രവൃത്തികള് ഞാന്‍ അടുക്കി വക്കുന്നു.
നീ അവയെ കുറിച്ച് എന്നെ യഥാസമയം ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു..

ഓ എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ നീ ഇല്ലാത്ത ഒരു ജീവിതം
എനിക്ക് ചിന്തിക്കാനെ പറ്റുന്നില്ല.

നിന്റെ താളുകളില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഓര്‍മകള്‍ കുറിക്കുന്നു.
എന്റെ ചിന്തകള്‍ ഞാന്‍ നിന്നിലൂടെ ലോകത്തോട് പറയുന്നു..
ലോകത്തിന്റെ വാര്‍ത്തകള്‍ നീ എന്നു എനിക്ക് പകര്‍ന്നു തരുന്നു..
ഞാനും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറും..

പക്ഷേ ഇന്നു നിനക്ക് എന്തു പറ്റി??
എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിനു ഇന്നെന്തു പറ്റി??

ഞാനും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറും..

പരസ്യങ്ങള്‍..

2007-10-22T19:41:00.000+05:30

പരസ്യങ്ങളുടെ മായികലോകം ഇന്നത്തെ തലമുറയെ നയിക്കുന്നു.
കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം.. ഉടുക്കുന്ന വസ്ത്രം..
എന്തിലും ഏതിലും പരസ്യങ്ങളുടെ തള്ളിക്കയറ്റം കാണാം..

ഒരു തരത്തില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊരു തരത്തില്‍
നമ്മുടെ ജീവിതം യാന്ത്രികമായ ഒരു രീതിയിലേക്ക് പോയികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

കേള്‍ക്കുന്ന സംഗീതം...കാണുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍..
സമൂഹത്തിന്റെ ഗതി നിയന്ത്രിക്കുന്ന പരസ്യങ്ങള്‍..

എന്താണ് പരസ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം..
ഉത്പാദനത്തിന്റെ ഒപ്പം മത്സരവും വര്‍ദ്ധിക്കുമ്പോള്‍
ഉത്പാദാവിന്റെ തന്ത്രമാണോ പരസ്യം?

ഒരു പരിധിയിലധികം ഉപഭോക്താക്കളെ തെറ്റായ രീതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന
ഒരു പാട് പരസ്യങ്ങള്‍..

ഏകാന്തത...

2007-10-14T10:02:00.000+05:30

ഏകാന്തതയില്‍ എനിക്ക്
അധികം ചിന്തിക്കാന്‍ പറ്റാറില്ല...
പക്ഷേ ചിന്തകള്‍ എന്നെ ഭരിക്കുന്നു..
എന്നെ കീഴടക്കുന്നു...

ഏകാന്തതയില്‍ ഞാന്‍ അധികം
സഞ്ചരിക്കാറില്ല, പക്ഷേ..
ചിന്തകള്‍ എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു..
വലിച്ചിഴച്ച് കൊണ്ടുപോകുന്നു...

ഏകാന്തതയില്‍ ഞാന്‍ സ്വപ്നം
കാണാറില്ല, പക്ഷേ...
ചിന്തകള്‍ എന്റെ തലയില്‍
സ്വപ്നങ്ങള്‍ നിറക്കുന്നു, ഭീകരസ്വപ്നങ്ങള്‍...

എനിക്ക് ഏകാന്തത ഇഷ്ടമല്ല...
പക്ഷേ ഞാന്‍ എന്നെ തന്നെ
ഏകാന്തതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു..
ചിന്തകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് സ്വപ്നം കാണാന്‍.....

സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്.....

2007-10-14T09:47:00.000+05:30

*********************************
സമാധാനം സ്വാതന്ത്ര്യം സ്നേഹം
എല്ലാവരും പറയുന്നു..
എവിടേയും മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കുന്നു...
കണ്ണുകള്‍ തുറക്കൂ.. കാതുകള്‍ തുറക്കൂ..

യുവശക്തികളുടെ കണ്ഠങ്ങളില്‍
ഇന്‍‌ക്വിലാബുകള്‍ മുഴങ്ങുന്നു
ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം.. ഞങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍..
ആര് നേടുന്നു, വളരെ കുറച്ചു മാത്രം..

കണ്ണുകള്‍ തുറക്കൂ, ഹ്രുദയത്തെ ശ്രദ്ധിക്കൂ..
സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ജീവിക്കാന്‍
സമാധാനത്തോടെ സ്നേഹിച്ച് ജീവിക്കാന്‍
നിങ്ങളുടെ ഹ്രുദയമിടിപ്പിനെ കേള്‍ക്കൂ..
ഹ്രുദയത്തില്‍ വിശ്വാസം നിറക്കൂ..
വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം എല്ലാം വരുന്നു..

സ്നേഹം സമാധാനം സ്വാതന്ത്ര്യം....

*********************************

പക്ഷികള്‍

2007-10-13T10:24:00.000+05:30

ചില്ലയില്‍ നിന്നും പറന്നുയരുന്ന പക്ഷികള്‍
ചിറകുകള്‍ വിടര്‍ത്തി പറന്നുയരുന്ന പക്ഷികള്‍
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമറിയുന്ന പക്ഷികള്‍
ആകാശത്തെ തൊട്ടുനടക്കുന്ന പക്ഷികള്‍

ഒന്നിച്ച് ഒരുമിച്ച് ഉയരുന്ന പക്ഷികള്‍
വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ കൂടണയാന്‍
കൂട്ടത്തോടെ പറക്കുന്ന പക്ഷികള്‍

പ്രക്രുതിയുടെ അത്ഭുതങ്ങള്‍ക്ക് മിഴിവേറി
അലങ്കാരമായി പറന്നുയര്‍ന്ന പക്ഷികള്‍

പുഴയെ ഇക്കിളി കൂട്ടുന്ന പക്ഷികള്‍
ആകാശത്തെ ചിരിപ്പിക്കുന്ന പക്ഷികള്‍
മരച്ചില്ലകളോട് കുശലം പറയുന്ന പക്ഷികള്‍
ഭൂമിക്ക് സ്നേഹം നല്‍കുന്ന പക്ഷികള്‍

പക്ഷികള്‍…..
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമറിയുന്ന പക്ഷികള്‍…

വേഗതയിലാര്‍ക്കു നേട്ടം?

2007-10-10T16:30:00.000+05:30

ഞാന്‍ പോകുന്ന വഴിയിലെല്ലാവര്‍ക്കും തിരക്ക്..
എല്ലാര്‍ക്കും മുമ്പിലെത്തണം..

ഒരു വേള കാത്തുനില്‍ക്കുമ്പോള്‍ അക്ഷമരാകുന്നു..
അസ്വസ്ഥനാകുന്നു... ഒച്ച വക്കുന്നു...

പായുന്ന വണ്ടികള്‍.. പാഞ്ഞു പറക്കുന്ന വണ്ടികള്‍..
ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന്‍ കുതിക്കുന്നു...

ഞാനും ഒഴുകുന്നു.. ഈ വേഗതയില്‍ ഞാനും കുതിക്കുന്നു..
എന്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കുതിക്കുന്നു..

പിന്നില്‍ നിന്നും എന്നെ വേഗത്തിലാരോ തള്ളുന്നു..
നിനക്ക് വേഗത പോരാ.. എന്നെ കടത്തിവിടൂ...

വഴിയിലാരോ വീണുകിടക്കുന്നു... കാലിടറിയിരിക്കുന്നു..
ഒന്നു നോക്കണ്ടേ.. ഒന്നെഴുന്നേല്‍പ്പിക്കണ്ടേ...

ഇല്ല മാറി നില്‍ക്കൂ.. എനിക്കു നേരമില്ല...
എനിക്കു വഴിമാറൂ...

എന്നെയാരോ വിലക്കുന്നു.. വഴിമാറ്റുന്നു..
ആരുമില്ലേ ഈ പാവം മനുഷ്യനെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കാന്‍..

ഇവനുമില്ലേ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍.. കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രതീക്ഷകള്‍!!
ആരുമില്ലേ ഈ പാവം മനുഷ്യനെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കാന്‍..

തണുപ്പുകാലം

2007-10-09T18:34:00.000+05:30

തണുപ്പു കാലം വന്നു..
വര്‍ഷത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല സമയം...

വൈകുന്നേരങ്ങളിലെ നടത്തത്തിനു കുളിരുകൂടീ വരുന്നു...
തണുത്ത കാറ്റിന്റെ നേര്‍മ എന്റെ മനസ്സിന്റെ ശാന്തമാക്കുന്നു...

മരം തണുപ്പിനെ വരവേല്‍ക്കുവാനെന്ന വണ്ണം
ഇലകള്‍ പൊഴിക്കുന്നു...

മരം തിരക്കു പിടിക്കുന്നുണ്ടോ?
അതോ വൈകി വന്നതിനു പരാതി പറയുകയാണോ?

വൈകി വരുന്ന തണുപ്പിന്റെ ശൌര്യം കൂടുതലാണ്..
പെട്ടെന്ന് ശക്തനാകും..

കഠുത്ത മൂടല്‍മഞ്ഞിന്റെ പ്രഹരം കൊണ്ട്
മനുഷ്യനെ മരവിപ്പിക്കും...

എന്നാലും തണുപ്പിനെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്
എന്നെ ശാന്തനാക്കുന്ന തണുപ്പിനെ...

ദിവസത്തിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യം പിടിച്ചു വാങ്ങി..
രാത്രിയെ പെട്ടെന്നു വരവേല്‍ക്കുന്ന..

പ്രഭാതങ്ങളെ മഞ്ഞുതുള്ളികളുടെ
ഊഷ്മളതകള്‍ കൊണ്ട് നിറക്കുന്ന...

സൂര്യതാപത്തെ മറച്ചുകൊണ്ട്..
ഭൂമിയെ കുളിര്‍പ്പിക്കുന്ന....

തണുപ്പിനെ എനിക്കിഷ്ടമാണ്...
എന്നെ ശാന്തനാക്കുന്ന തണുപ്പിനെ...

തണുപ്പു കാലം വന്നു...

ജയിക്കാനായ്...

2007-09-30T22:34:00.000+05:30

വെളുത്ത പ്രാവിന്റെ ചിറകടികള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി..
ഒന്നല്ല ഒരായിരം പ്രാവുകള്‍...

ഒന്നിച്ച് ഒരു വിജയചിഹ്നത്തിന്റെ രൂപത്തില്‍..
പറന്ന് പറന്ന് പൊങ്ങുന്നു...

നാലു ദിക്കില്‍ നിന്നും കയ്യടികള്‍..
പൂക്കള്‍ വര്‍ഷിക്കുന്നു...

നമ്മളൊന്നാണ്...ഒന്നിച്ചു മാത്രം..
ജയിക്കാന്‍ പിറന്നവര്‍...
നമ്മള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍...

ചതുരംഗം

2007-09-30T22:11:00.000+05:30

അറുപത്തിനാല് ചതുരങ്ങള്‍...
മുപ്പത്തിരണ്ട് കറുത്തതും...മുപ്പത്തിരണ്ട് വെളുത്തതും...

രാജാവുണ്ട്... മന്ത്രിയുണ്ട്....
നേതാവില്ലാതെ കളിയില്ലല്ലോ....

പിന്നെ ആയുധങ്ങളുമുണ്ട്.....

പക്ഷേ...

ഇവിടെ ആയുധങ്ങള്‍ ജീവനുള്ളവയാണ്
ആന, കുതിര, തേര് പിന്നെ വെറും സാധാരണ കാലാളുകള്‍...

എന്താ പറഞ്ഞത്?
തേരിന് ജീവനില്ലെന്നോ?

തേര് തന്നെ ചലിക്കുന്നില്ല...
ചലിപ്പിക്കാന്‍ തേരാളിയുണ്ട്...

ആനയും തേരും ബലവാന്മാരാണ്...
കുതിര തന്ത്രശാലിയും...

കാലാളുകള്‍.. മരിക്കാനായി ജനിച്ചവര്‍..
പുനര്‍ജനിച്ചാല്‍ മറ്റുള്ളവരായി ജനിക്കുന്നവര്‍...

കരുത്തനില്‍ കരുത്തന്‍ മന്ത്രി...
രാജാവിന്റെ രക്ഷകന്‍...യുദ്ധത്തിന്റെ ദിശ മാറ്റുന്നവന്‍..

കളി തുടങ്ങട്ടെ..
ലക്ഷ്യം രാജാവ്... രാജ്യവും..

പക്ഷേ എവിടെ തുടങ്ങും...

സമയവും ചിന്തയും

2007-09-30T21:28:00.000+05:30

ഞാന്‍ പതുക്കെ നടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...
പക്ഷേ സമയം എന്നെ കടന്നു പോകുന്നു...

സമയത്തിനെ എങ്ങിനെയാ ഒന്നു പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുക?

ഞാന്‍ എന്നും പതുക്കെ നടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു..
പക്ഷേ സമയത്തിന്റെ വേഗത എനിക്ക് അളക്കാന്‍ പറ്റിയിരുന്നില്ല.

സമയത്തിന് ഒരു മാന്യതയുമില്ല.
മറ്റുള്ളവരെ ഒന്നു മനസ്സിലാക്കിക്കൂടെ?

ഈ സമയത്തിന് മറ്റുള്ളവരുടെ സമയത്തിന് ഒരു വിലയുമില്ല.

ഞാന്‍ പതുക്കെ ചിന്തിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു...
പക്ഷേ ചിന്ത എന്നെ കടന്നു പോകുന്നു..

ഈ ചിന്തയെ എങ്ങനെയാ ഒന്നു പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുക?

സമയത്തിന് വിട്ടു കൊടുക്കാം..

അങ്ങിനെ സമയവും ചിന്തയും തമ്മില്‍ മത്സരിച്ചു..
അവിടെ ഞാന്‍ ജയിച്ചു..

സമയത്തിന്റെ വേഗതയെ ചിന്തയും, ചിന്തയുടെ വേഗത്തെ സമയവും
തോല്‍പ്പിച്ചി കൊണ്ടേയിരുന്നു..

എന്റെ പാന്റുകള്‍

2007-09-24T14:22:00.000+05:30

ആമുഖം:
ഇത് കവിതയാണോ, കഥയാണോ എന്ന് ആരും എന്നോട് ചോദിക്കരുത്..
നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും വായിക്കാം..

***********************************************
എന്റെ പച്ച പാന്റ്.. എനിക്കു ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളതായിരുന്നു..
എന്റെ ആദ്യത്തെ പച്ച പാന്റ്.

പക്ഷേ.. അത് അല്‍പ്പം ടൈറ്റ് ആയിരുന്നു..
അത് ആദ്യം മുതല്‍ ടൈറ്റ് ആയിരുന്നു..

തരംഗിണി ഡേവിസ് അത് തയ്ചത് ശരിയായില്ല...
അതോ ഞാന്‍ അളവ് കൊടുത്തതോ..

പക്ഷേ ഒരു ദിവസം സൈക്കിളില്‍ സ്കൂളില്‍ പോകുന്ന സമയത്ത്
ഞാന്‍ താഴെ വീണ് അത് കീറി...

അതു കാരണം എനിക്കൊരു നീല പാന്റ് കിട്ടി...

എന്റെ നീല പാന്റ്.. എനിക്കു ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ളതായിരുന്നു..
എന്റെ ആദ്യത്തെ നീല പാന്റ്.
***********************************************

ഒരു കവിത..

2007-09-24T13:06:00.000+05:30

മനസ്സിനു സന്തോഷം തോന്നുമ്പോ‍ഴാണോ ഇങ്ങനത്തെ കവിതകള്‍ വരുക?

ഒരു ഇടി.

ഒരു ഇടിവെട്ടി .... പെട്ടെന്നൊരു ഇടിവെട്ടി … .
മിന്നലോടെ വെട്ടി.. ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി....

ആരും ഇതു കേട്ടില്ലേ.....
ഇടി വെട്ടിയതാരും കേട്ടില്ലേ?

ഒരു ഇടിവെട്ടി .... പെട്ടെന്നൊരു ഇടിവെട്ടി … .
മിന്നലോടെ വെട്ടി.. ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി....

എന്റെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു....
ഞാനൊന്നു വിറച്ചു...

ഒരു ഇടിവെട്ടി .... പെട്ടെന്നൊരു ഇടിവെട്ടി … .
മിന്നലോടെ വെട്ടി.. ഞാനൊന്നു ഞെട്ടി....

ഇന്നലെയോളം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു...
ഇടിയും വെട്ടിയില്ല...

ഇന്നെന്തു പറ്റി..
ഇടിയെന്തിനു വെട്ടി..

എനിക്കറിയില്ല.. എനിക്കൊന്നുമറിയില്ല..
നിങ്ങള്‍ക്കറിയുമോ, ഇടിവെട്ടിയതെന്തിനെന്ന്..

മനസ്സിന്റെ ഭാരം

2007-08-21T18:14:00.000+05:30

മനസ്സിന്റെ ഭാരം താങ്ങാന്‍ പറ്റാത്തതാകുന്നു.

ഈ കഴിഞ്ഞ തിങ്കള്‍

2007-06-28T22:45:00.000+05:30

ഈ കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ച എന്‍റേതായിരുന്നു.

എല്ല്ലാവര്‍ക്കും സര്‍പ്രൈസ് നല്‍കി ഞാന്‍ എന്നും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന പരീക്ഷ പാസ്സായി. പ്രായം കൂടും തോറും പരീക്ഷകള്‍ പാസാവാന്‍ എന്തു ബുദ്ധിമുട്ടാണ്?

പിന്നെ ഇന്റ്ര് കോണ്ടിനെന്‍റലില്‍ ഒരു ട്റെയിനിങും... ദാ പിന്നാലെ തിരിച്ചെനിക്കൊരു സര്‍പ്രൈസ്..

നേരെ വിട്ടൊ ബാംഗ്ഗ്ലൂരിലേക്ക്... ദാ പിടി ഒരു ട്രെയിനിങ് കൂടി..

സാന്ത്വനം

2007-06-21T19:30:00.000+05:30

എന്നും ഒരു സ്വാന്ത്വനത്തിനു വേണ്ടി ഞാന്‍ കൊതിച്ചിരുന്നു...
പക്ഷേ ക്രൂരമായ വിധി എന്നെ എന്നു അതില്‍ നിന്നും അകത്തി നിര്‍ത്തിയിരുന്നു....

എനിക്കു തോന്നുന്നു..

2007-05-22T13:02:00.000+05:30

അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് വിദ്യയും വിവരവും മറച്ചു വയ്ക്കുന്നവരെ ഞാന്‍ വെറുക്കുന്നു.
അവരില്‍ നിന്നും ദൂരെ മാറിപ്പോകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

എല്ലാം അറിവുള്ളവനായി ആരും ജനിക്കുന്നില്ല.

RedTacton – മനുഷ്യശരീര നെറ്റ്വര്‍ക്കിങ്

2006-10-23T08:34:00.000+05:30

നമ്മള്‍ നമ്മുടെ കാറില്‍ കയറിയിരിക്കുമ്പോള്‍ കാര്‍ നമ്മളെ മനസിലാക്കി നമുക്കിഷ്ടമുള്ള പാട്ട് പ്ലേ ചെയ്യുക എന്നുള്ളത് സിനിമകളില്‍ മാത്രം കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യമല്ലേ? പക്ഷേ അത് സമീപ ഭാവിയില്‍ സാധ്യമാക്കി തീരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.. ഹ്യൂമണ്‍ ഏരിയ നെറ്റ്വര്‍ക്കിങ് വഴി.

RedTacton എന്നു വിളിക്കുന്ന ഈ ടെക്നോളജി മനുഷ്യശരീരം കമ്മ്യൂണിക്കേഷന്‍ മാധ്യമമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഒരു മൊബൈല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക്കിങ് ടെക്നോളജി!!

മനുഷ്യ ശരീരത്തില്‍ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വളരെ നേരിയ തോതിലുള്ള കറണ്ടിനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയാണ് ഇതു പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്.

ഈ ചിത്രത്തില്‍ നിന്നും ഇതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തന രീതി മനസ്സിലാക്കാം.

കടപ്പാട്: http://redtacton.com/
http://www.ntt.co.jp/index_e.html

സണ്‍ മൈക്രോസിസ്റ്റത്തിന്റെ ഒരു വിപ്ലവകരമായ നീക്കം

2006-10-23T08:21:00.000+05:30

ഒരു പോര്‍ട്ടബിള്‍ ഡാറ്റാ സെന്റര്‍

സണ്‍ മൈക്രോസിസ്റ്റത്തിന്റെ ഒരു വിപ്ലവകരമായ നീക്കം.

നിലാവുദിക്കാത്ത കാലം

2006-09-23T01:59:00.000+05:30

ഒരു ദിവസത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ ക്ഷീണവുമായി റൂമിലെത്തിയപ്പോള്‍ ആദ്യം അകത്ത് ആരും ഇല്ലെന്നാണ് കരുതിയത്..ആകെ ഇരുട്ട്,നേരം വെളുത്ത് വരുന്നതേയുള്ളൂ,ലൈറ്റ് ഇട്ട് നോക്കിയപ്പോള്‍ മേശപ്പുറത്ത് മുക്കാലും തീര്‍ന്ന കുപ്പിയും പാതി നിറഞ്ഞ ഗ്ലാസ്സുമായി ഞാന്‍ വന്നത് പോലും അറിയാതെ ഏതോ ലോകത്ത് സ്വയം നഷ്ടപെട്ടിരിക്കുന്ന ബദറുദ്ദീനെ കണ്ടു.

ഒരു പാട് റൂം മാറ്റങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെയൊരു റൂമിലെത്തുമ്പോഴെയ്ക്കും കൂടെ താമസിക്കുന്നത് ആരെന്ന ആശങ്കയൊക്കെ മാറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു,രാവും പകലും അറിയാതെയുള്ള ജോലിക്കിടയില്‍ അവര്‍ വരുന്നതും പോകുന്നതും അറിയില്ല.ഈ റൂമില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ പതിവില്‍ കൂടുതല്‍ സമാധാനം തോന്നി.ആരോടും അധികം മിണ്ടാത്ത ഒരു അന്തര്‍മുഖനാണ് ബദര്‍.ഒരു ഒറ്റയാനെ കാണുന്ന തോന്നല്‍ എന്ത് കൊണ്ടാണ് മനസ്സില്‍ വരുന്നതെന്ന് എപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്.ഒരിക്കലും ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല,സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്നാതാവും ശരി.

ഇന്ന് പക്ഷേ ഒരു മരവിപ്പിക്കുന്ന മൂകത.രാത്രി മുഴുവന്‍ പണിചെയ്തതിന്റെ ക്ഷീണവുമായി ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല,തലവേദന കൂടുന്നു..

“രണ്ട് പെഗ്ഗടിച്ചിട്ട് കിടന്നോ,ഉറക്കം വരും”ഒരു വല്ലാത്ത മുഴക്കത്തോടെ ബദറിന്റെ ശബ്ദം വന്നത് ഞെട്ടിച്ച് കളഞ്ഞു.ഇത്രയും കഴിച്ചതിന്റെ യാതൊരു ലാഞ്ചനയും ഇല്ലാത്ത തെളിഞ്ഞ ശബ്ദം.

എഴുന്നേറ്റ് മേശയുടെ മറുപുറം പോയിരുന്നു.ജനല്‍ വഴി ഇടുങ്ങിയ ഗലിയിലെ തിരക്ക് കാണാം.ബദറെഴുന്നേറ്റ് പോയി ഒരു ഗ്ലാസ്സെടുത്ത് വന്ന് അതില്‍ കുപ്പിയില്‍ നിന്നും പകര്‍ന്ന് ഐസുമിട്ട് എന്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് നീക്കി വച്ചു തന്നു.

ഒരു വക്ക് തകര്‍ന്ന ഇന്‍ലന്റ് ബദറിന്റെ മുന്‍പില്‍..ഈ ഒറ്റയാന് ഒരു പ്രണയമോ..ഒരു അത്ഭുതം.ഞാന്‍ അതിലേയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ട് ബദര്‍ അത് എന്റെ മുന്നിലേയ്ക്ക് നീക്കി വച്ചു.മറ്റൊരാളുടെ കത്ത് വായിക്കുക എന്നത് തെറ്റാണെന്ന തോന്നലില്‍ ഞാനതെതിര്‍ക്കാന്‍ നോക്കിയെങ്കിലും ഞാന്‍ അത് വായിക്കാന്‍ അയാള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.ഗ്ലാസില്‍ നിന്നൊരിറക്ക് കുടിച്ച് ഇന്‍ലന്റ് കൈയ്യിലെടുത്തു വായിച്ചു.

“പ്രിയപ്പെട്ട ബദറിക്കായ്ക്ക്,

എന്റെ എന്ത് ന്യായീകരണങ്ങള്‍ക്കും പൊറുക്കാനാവാത്ത ഒരു തെറ്റാണ് ഞാന്‍ ചെയ്തതെന്നും അതിന് അര്‍ഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ മാത്രമാണ് ഇക്കാ തന്നതെന്നും എനിക്കറിയാം,ഇക്കയുടെ കണ്ണിലെ വെറൂപ്പിന്റെ നാളങ്ങള്‍ നേരില്‍ കാണാനാവുന്നില്ലെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിലെ പാപക്കറ ഞാന്‍ എവിടെ കഴുകി കളയും.റസിയയ്ക്ക് വീണ്ടും ഒരു കുഞ്ഞ് പിറന്നിരിക്കുന്നു.അവള്‍ എന്നോട് മിണ്ടാറില്ല.സ്നേഹിച്ചവരെയെല്ലാം വെറുപ്പിച്ച് ഈ തുരുത്തില്‍ ഞാനൊറ്റയ്ക്ക്.അഷറഫിക്ക ഇതൊന്നും അറിയരുതെന്ന പ്രാര്‍ത്ഥന മാത്രം,എനിക്ക് വേണ്ടിയല്ല,പറക്കമുറ്റാത്ത ഈ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി.

വെറുക്കരുതെന്ന് പറയാനുള്ള അര്‍ഹതയില്ല,എന്നാലും ശപിക്കരുതേ.

അള്ളാഹു കനിയട്ടെ.

സ്നേഹത്തോടെ ഷാഹിന.“

ഒരു മായികദ്വീപിന്റെ താക്കോലാണ് എന്റെ കയ്യില്‍ ഇരിക്കുന്ന കത്ത് എന്നെനിക്ക് തോന്നി.തലയുയര്‍ത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ബദറിന്റെ കണ്ണുകളാണ് കണ്ടത്.

മുഖവുരകളില്ലാതെ അയാള്‍ തുടങ്ങി,ഏസിയുടെ നേര്‍ത്ത മുരള്‍ച്ചയ്ക്ക് മുകളില്‍ അയാളുടെ മുഴങ്ങുന്ന സ്വരം റൂമില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

“ഒരു സാധാ‍രണ കൌമാരക്കരന്റെ എല്ലാ ജാഡകളൊടും കൂടിയാണ് ഞാനും ഡിഗ്രിക്ലാസ്സില്‍ ആദ്യമെത്തിയത്.സ്കൂളിന്റെ പട്ടാളചിട്ടയില്‍ നിന്നും രക്ഷപെട്ട സന്തോഷത്തില്‍ അടിച്ചു പൊളിച്ച പ്രീ ഡിഗ്രി ഒരു കടമ്പ കണക്കെ കാണിക്ക മാര്‍ക്കും വാങ്ങി പാസ്സായപ്പോള്‍ ഈ കോളെജില്‍ കിട്ടിയത് തന്നെ ഭാഗ്യമായി വേണം കരുതാന്‍.പഠനം ഒരിക്കലും നിഘണ്ടുവിലുണ്ടായിരുന്നില്ല,അല്പം രാഷ്ട്രീയം,ചിത്രമെഴുത്ത്,ഇതൊക്കെയായി കോളേജ് ജീവിതം ആരംഭിച്ചു.
രണ്ടാം വര്‍ഷ കോളേജ് ഡേ കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് അവള്‍ മടിച്ച് മടിച്ച് എന്നോട് മിണ്ടിയത്.ശ്വാസത്തില്‍ അത്തറിന്റെ മണവും പതിനാലാം രാവിന്റെ അഴകും ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ്.റസിയ.അവളുടെ കണ്ണില്‍ എന്നോടുള്ള പ്രണയം കനലായി എരിയുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു,ഒരു പുതിയ ലോകം കാണുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.
പിന്നിടുള്ള നാളുകള്‍ പ്രണയത്തിനായി ഉഴിഞ്ഞ് വച്ചവയായി.അവളും കൂട്ടുകാരി ഷാഹിനയും എന്നും ഒരുമിച്ചാണ് വരുക.അവളുടെ ഇക്കാക്കമാരില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് സംസാരിക്കാ‍ന്‍ അവസരമൊരുക്കുന്നതും ഷാഹിനയാണ്.
എന്റെ പഠനം കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് കണ്ട്മുട്ടുന്നതിന് പലവഴികള്‍ ആര്‍ക്കും സംശയം തോന്നാത്ത വിധം കണ്ട്പിടിക്കേണ്ടി വന്നത്.എന്റെ പണം മുഴുവന്‍ അവളെ കാണാനുള്ള യാത്രകളില്‍ തീര്‍ന്നു,
എന്നിട്ടും ഈ കഥ അവളുടെ ഇക്കാക്കമാര്‍ അറിഞ്ഞു.കുറെ നാളുകളുടെ കൂരിരുട്ടിന് ശേഷം അറിഞ്ഞത് അവളെ അവളുടെ ആങ്ങളമാര്‍ വേറെ ബന്ധുവീട്ടിലാക്കി എന്നായിരുന്നു.സന്ദേശങ്ങള്‍ കൈമാറാനുള്ള ആകെ വഴി ഷാഹിന ആയിരുന്നു.അവളെ സംശയമില്ലാത്തതിനാല്‍ അവളുടെ കൂടെ പുറത്തും അവളുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കും ഒക്കെ പോകാനുള്ള അനുവാദം ഉണ്ടായിരുന്നു റസിയയ്ക്ക്.ആ സമയങ്ങളായിരുന്നു ഞാന്‍ എന്റെ റസിയയെ കാണ്ടിരുന്നത്.
പക്ഷേ ഒരു രാത്രി ഇരുണ്ട് വെളുത്തപ്പോള്‍ എന്റെ ജീവനിലെ നിലാവ് മറഞ്ഞു,കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ മാനം മാത്രം.ഞാനയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങള്‍ക്കൊന്നും ഒരു മറുപടിയും ഇല്ല,അവളെ കാണണമെന്ന് ഷാഹിനയോട് പറഞ്ഞാലും അവള്‍ക്ക് കാണേണ്ടന്ന് മറുപടി..ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച രാപകലുകള്‍.പിന്നെ ഒരു അശനിപാതം പോലെ അവളുടെ വിവാഹവാര്‍ത്തയും.
റസിയയുടെ വിവാഹത്തിന്റെ പിറ്റേ ആഴ്ച ഷാഹിന ഫോണ്‍ വിളിച്ചു,ഒന്ന് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞു,ഉത്തരമറിയാത്ത ഒരു പാട് കടംകഥകളുമായാണ് ഞാനവളെ കാണാന്‍ പോയത്.റസിയയെ എന്നും കാണാന്‍ കാത്തിരിക്കാറുള്ള റസ്റ്റോറന്റില്‍ ഷാഹിനയുമൊന്നിച്ച് ഇരുന്നപ്പോള്‍ ആകാശം ഒരു മഴക്കോള് കൊണ്ട് നിന്നു..അവളുടെ വായില്‍ നിന്നുതിര്‍ന്ന വാക്കുകളില്‍ വിരിഞ്ഞ കഥ പുറത്തെ ഇടിമുഴക്കത്തേക്കളും എന്നേ ഞെട്ടിച്ചു,
റസിയയുടെ ഇണപിരിയാത്ത കൂട്ടുകാരിയായി,നിഴലായി നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരിക്കലും അവള്‍ അവളെപറ്റി ഓര്‍ത്തിരുന്നില്ല പോലും,പിന്നെയെന്നോ ക്ഷണിക്കപെട്ടാത്ത അതിഥിയായി ഞാന്‍ അവളുടെ ഉറക്കത്തെ ശല്യപെടുത്താന്‍ തുടങ്ങി.ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം അഭിമാനക്ഷതം ആണെന്ന കാരണം കൊണ്ട് ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാത്ത അവളുടെ ഇക്കാക്കമാരെ റസിയയും ഭയപെട്ടിരുന്നു.
ഒരു കടംകഥയുടെ ചുരുളഴിക്കുന്നത് പോലെ അവള്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.റസിയയോട് എന്റെ സന്ദേശങ്ങളറിയിക്കാതിരിക്കുകയും,അവളുടെ സന്ദേശങ്ങള്‍ എന്നില്‍ നിന്ന് മറച്ച് വയ്ക്കുകയും ചെയ്ത് അവള്‍ റസിയയുടെ മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ ഇല്ലാതായി എന്ന തോന്നല്‍ ഉണ്ടാക്കിയാണ് അവള്‍ മറ്റൊരു കല്യാണത്തിന് സമ്മതിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് പടര്‍ന്ന വൈരാഗ്യത്തിന്റെ കനല്‍ അവളെ ചുട്ടിട്ടുണ്ടാവണം.അവള്‍ യാത്ര പറയാതെ തന്നെ പോയിരുന്നു.
വിരുന്ന് കൂടാന്‍ സ്വന്തം വീട്ടിലെത്തിയ റസിയ ഒരിക്കല്‍ വെറുപ്പ് തിങ്ങിയ മുഖവുമായി മുന്നിലെത്തി.നിങ്ങള്‍ക്ക് ഷാഹിനയെ ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കില്‍ അത് മുന്‍പ് തന്നെ പറഞ്ഞു കൂടായിരുന്നോ,എന്തിന് എന്റെ കുടുംബത്തില്‍ നിന്ന് എന്നെ അകറ്റി,നിങ്ങളെ പോലൊരു നികൃഷ്ടനില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാനായത് അള്ളാ കനിഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം.അപ്പൊഴാണ് തന്റെ ശവപെട്ടിയുടെ അവസാ‍ന ആണിയായി,റസിയയുടെ വിശ്വാസം ഉറപ്പിക്കാന്‍ ഷാഹിന ഈ കള്ളവും പറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് ഞാനറിഞ്ഞത്.
അയാള്‍ സംസാരം നിര്‍ത്തി കുപ്പി നേരെ വായിലേയ്ക്ക് കമിഴ്ത്തി.മറ്റേതോ ലോകത്ത് നിന്നിറങ്ങി വന്നവന്റെ മുഖത്തൊടെ ഞാന്‍ മിഴിച്ചിരുന്നു.

ബദര്‍ തുടര്‍ന്നു “ഇത് ഷാഹിനയുടെ കത്ത്.അതിന് ശേഷം എന്റെ ജീവിതം ഒരൊളിച്ചോട്ടമായിരുന്നു.എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ..എന്തില്‍നിന്നെന്നറിയാതെ..എങ്കിലും എങ്ങും എത്തിയില്ലെന്നൊരു തോന്നല്‍,ഇന്ന് ഇവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്.റസിയയ്ക്ക് രണ്ട് കുട്ടികളും,അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചിരിക്കുന്ന അഷറഫ് എന്റെ കോളേജ് സഹപാഠിയും..ഇന്ന് അവളോട് വെറുപ്പ് തോന്നുന്നില്ല..
വെറുപ്പ് എന്നോട് മാത്രം..എന്നോട് മാത്രം.

അയാള്‍ കഥ പറഞ്ഞു നിര്‍ത്തി..എന്റെ ഗ്ലാസ്സൊഴിഞ്ഞ് പിന്നെയും ഒഴിച്ചെങ്കിലും ഉറക്കം എപ്പോഴോ വിട പറഞ്ഞിരുന്നു..മനസ്സിന്റെ അടുക്കുകള്‍ക്ക് ഓര്‍ത്ത് വേദനിക്കാന്‍ ഒരു കഥ കൂടി.

ഓര്‍മ്മകളില്‍ ഒരു വസന്തം

2006-08-28T16:33:00.000+05:30

അന്ന് എക്സാം ഹാളില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു മനസില്‍. കാരണം അന്ന് അവസാനത്തെ പരീക്ഷ കൂടി തീരുകയാണ്. ആ ഒരു വികാരത്തിനെ സന്തോഷം അല്ലെങ്കില്‍ ആഹ്ലാദം എന്നൊന്നും അല്ല പറയേണ്ടത്. ഒരു പക്ഷേ കൂട് തുറന്ന് വിട്ട പക്ഷിക്ക് തൊട്ട് മുമ്പില്‍, ചിറക് വിടര്‍ത്തി പറക്കാനായി ആകാശം ഇങ്ങനെ പരന്നു കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോഴുള്ള ഒരു അനിര്‍വചനീയമായ ഒരു വികാരം.

അപ്പോള്‍ ഭാവിയെ കുറിച്ചൊ .. ഇനി എന്ത് എന്ന ചിന്തയോ ഒന്നും അലട്ടുന്നേയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആര്‍ക്ക് വേണം...

പിന്നീട് എല്ലാ അവധി കാലവും ചെയ്യുന്ന പോലേ ഇത്തവണ എന്തൊക്കെ ചെയ്യണം,എവിടെ ഒക്കെ പോകണം എന്ന പ്ലാനിങ് ആണ്. എന്തായാലും ‍ ബന്ധുവീടുകളില്‍ നടത്തണ്ട സന്ദര്‍ശനമൊക്കെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ്. പിന്നെ വിഷു.. അങ്ങനെ അടിച്ചു പൊളിക്കാനായി ഒട്ടനവധി പരിപാടികള്‍...

അങ്ങനെ പതുക്കെ അവധി കാലം അടിച്ചു പൊളിച്ച് ആഘോഷം തുടങ്ങി.
ക്രിക്കറ്റ് കളി, ഷട്ടില്‍ ബാറ്റ് അങ്ങനെ പോകുന്നു പരിപാടികള്‍. അമ്മ വീട്ടില്‍ അങ്ങനെ നിലം തൊടാതെ കറങ്ങി നിലുക്കുമ്പോള്‍ അറീയുന്നു.. അമ്മ താവഴിയില്‍ ഒരകന്ന അമ്മാവന്‍, പണ്ട് മുതല്‍ ബോംബേയില്‍ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ആള്‍, തറവാട്ടില്‍ വിഷു ആഘോഷിക്കാനായി വരുന്നുണ്ടത്രെ..

ഓ.. നമുക്കിതിലെന്ത് കാര്യം..? അവര് ബോംബേകാര് നമ്മള്‍ എന്തിനാ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ പോയി തല ഇടുന്നെ!! നമുക്ക് നമ്മുടെ ക്രിക്കറ്റ് കളിയും.. വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ കളിച്ചു ക്ഷീണിച്ചു വരുമ്പോള്‍ ശങ്കരന്‍ നായരുടെ ചായകടയില്‍ കയറി ഉള്ള ചപ്പാത്തിയും മുട്ടക്കറിയും എല്ലാം ആണ് വലിയ വലിയ കാര്യങ്ങള്‍. ഒരു ദിവസത്തെ ചപ്പാത്തിയും മുട്ടകറിയും കഴിക്കാനുള്ള പൈസ ഇല്ലെങ്കില്‍ അതൊരു ഭൂലോക പ്രശ്നം തന്നെ.

അങ്ങനെ ബോംബേക്കാര് ലാന്‍ഡ് ചെയ്തു. അവര് ലാന്‍ഡ് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തറവാട്ടിലെ അമ്മാവന്റെ മകന്‍, എന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കളിക്കൂട്ടുകാരന്‍ അവിടെ ബിസി ആവാന്‍ തുടങ്ങി. കടയില്‍ പോകുക, അവരെ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണിക്കാ‍ന്‍ കൊണ്ടുപോ‍കുക..അങ്ങനെ പല പല പരിപാടികള്‍... അപ്പൊ പിന്നെ എനിക്കും ബോറാവാന്‍ തുടങ്ങി..തിരിച്ചു പോയാലോ?

പിന്നെ ഞാനും എന്തേലും ആവട്ടെ എന്ന് കരുതി അവന്റെ കൂടെ പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ബോംബേകാരെ പരിചയപ്പെട്ടു. പരിചയപ്പെട്ടതിന്റെ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരു പത്താം ക്ലാസ്സുകാരിയും ഉണ്ട്..

“കുട്ടിയും പത്തിലാണോ? പരീക്ഷ ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.?”
“ഇറ്റ്സ് ഫൈന്‍... വാസ് ഓ.കെ.”

“ടാ... കുട്ടാ.. ഈ കൊച്ചിന് മലയാളം അറിയില്ലെ” പതുക്കെ കുട്ടനോട്..

നമ്മള്‍ സാധാ.. സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂള്‍.. ശ്രീ കൃഷ്ണ വിലാസം ലോവര്‍ പ്രൈമറി സ്കൂളില്‍ പ്രാഥമിക വിദ്യഭ്യാസവും പിന്നെ കുഴൂര്‍ സര്‍ക്കാരു സ്കൂളില്‍ ഉന്നത വിദ്യഭ്യാസവും പൂര്‍ത്തീകരിച്ച എനിക്ക് അപ്പൊ ഇംഗ്ലീഷ് എവിടുന്ന് വരാന്‍.

ഇംഗ്ലീഷ് വിഷയം അരപരീക്ഷക്ക് എങ്ങനെ പാസ്സായതെന്ന് എനിക്കും പുറപ്പിള്ളിക്കാവിലമ്മക്കും പിന്നെ പേപ്പര്‍ നോക്കിയ മാഷിനും അറിയാം.പിന്നെ മുട്ടി,മുട്ടി എന്തെങ്കിലും ഇംഗ്ലീഷ് പറയാന്‍ എങ്ങാനും‍ ചിന്തിച്ചാല്‍ അത് പ്രെസന്റ് ടെന്‍സില്‍ പറയണോ.. അതോ പാസ്റ്റ് ടെന്‍സില്‍ പറയണോ എന്നുള്ള കണ്‍ഫ്യുഷനില്‍ അത് പൊളിഞ്ഞു പാളീസാകും.

“കുരച്ചു കുരച്ചു അരിയുമായിരിക്കും”... കുട്ടന്‍.
“വാട്ട് ഈസ് യുവര്‍ നെയിം?”... അതു ചോദിക്കാന്‍ എനിക്കെന്തായാലും അറിയാം.

പക്ഷെ ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും സത്യത്തില്‍ അവിടെ സംഭവിച്ചതെന്തെന്നാല്‍, ഈ സാഹിത്യകാരന്മാരൊക്കെ പറയുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു ആദ്യാനുരാഗമായിരുന്നു. ഈ ‘love at first sight' എന്നൊക്കെ പറയുന്നത് ഇതാണെന്ന് എനിക്ക് പിന്നീട് ആലോചിച്ചപ്പോഴാണ് പിടികിട്ടിയത്.പക്ഷെ ആ അവസ്ഥയില്‍ അതൊരു അനുരാഗമായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റിയിരുന്നില്ല എനിക്ക്.

പിന്നെ സാധാരണ പോലെ കളിച്ചും ചിരിച്ചും അങ്ങനെ ദിവസങ്ങള്‍ നീങ്ങി. പക്ഷെ അവധി കാലം കഴിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു പോകാറാകുമ്പോഴാണ് സത്യത്തില്‍ അത്രയും ദിവസം ഒരുമിച്ചു കളിച്ചു ചിരിച്ചു നടന്ന ആ എല്ലാ സന്തോഷവും ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മറന്ന് മനസ്സ് വിതുമ്പുന്നത്. എല്ലാ അവധി കാലത്തിന്റെ ഒടുവിലും അമ്മ വീട്ടില്‍ നിന്ന് തിരിച്ചു പോരുമ്പോള്‍ മനസിനുണ്ടാകാറുള്ള ഒരു വിതുമ്പലും നഷ്ടബോധവും ഇത്തവണ കൂടുതലായിരുന്നു. അതിനുള്ള കാരണം ബോംബേകാരിയായിരുന്നു എന്നു പ്രത്യേകിച്ച് പറയണ്ടല്ലോ...

പിന്നീട് എഴുത്തുകളിലൂടെയായി സംസാരം. (വീട്ടില്‍ ഫോണില്ല. തറവാട്ടിലും). അന്നത്തെ ആ ഒരു ബന്ധം സത്യസന്ധവും നിഷ്കളങ്കവുമായ ഒരു നല്ല സുഹൃത്ബന്ധമായിരുന്നു (???). പക്ഷെ പത്തില്‍ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ എന്താ ഇത്ര എഴുത്തുകുത്തുകള്‍. വീട്ടുകാര്‍ക്ക് യാഥാസ്ഥിതികമായി സംശയം തോന്നാം. അങ്ങനെ സംശയം തോന്നാതിരിക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒരു രഹസ്യ കോഡിംഗ് കണ്ടു പിടിച്ചു എഴുത്ത് എഴുതാന്‍.(ഇംഗ്ലീഷിലാണ് എഴുത്ത് എഴുതുന്നത് കേട്ടൊ.) ഒന്നാമത്തെ കോഡിങ് എങ്ങനെയെന്ന് വച്ചാല്‍ ഇംഗ്ലിഷ് വാക്കുകളുടെ ലെറ്റേര്‍സ് തിരിച്ചു എഴുതുക എന്നുള്ളതാണ്. പക്ഷെ അത് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ എളുപ്പമുള്ളതു കൊണ്ട് പിന്നെ അല്‍പ്പം കൂടി കോം‌പ്ലികേറ്റഡ് ആയ ഒരു കോഡിംഗ് വഴിയായി എഴുത്ത്. അതു എങ്ങനെയെന്ന് വച്ചാല്‍ abcd എന്നണ് വാക്കെങ്കില്‍ അതിനെ bcde എന്ന് എഴുതും. ഓരൊ അക്ഷരം കടത്തി. അതിച്ചിരി ബുദ്‌ധിമുട്ടായിരുന്നു, ഡീ-കോഡിംഗ് ചെയ്യുവാന്‍.

പിന്നീട് ബോംബേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നതിന് മുമ്പായി അവള്‍ എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്നു .അന്ന് ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് അടുത്തുള്ള വയലേലകളും പുഴയരികും എല്ലാം സൈക്കിളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ച് കറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അങ്കം ജയിച്ച വീരനെക്കാള്‍ നെഞ്ച് വിരിച്ചാവണം കറങ്ങിയത്,

പക്ഷെ ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും വീട്ടുകാര്‍ക്ക് സംഗതി പിടികിട്ടി. നമ്മള്‍‍ക്കൊരു വാര്‍ണിംഗും കിട്ടി. അതോടെ നിന്നു. കത്തെഴുതലും, കോഡിംഗും ഡീ-കോഡിംഗും. പിന്നീട് ഇത് നല്ലൊരു ഓര്‍മ്മയായി..

എന്നും............................................. മഞ്ഞുതുള്ളി.

എന്റെ ആല്‍ബത്തിലെ ചില ഏടുകള്‍..

2006-08-28T05:40:00.001+05:30

സൂര്യാസ്തമയം... പ്രക്രിതിയുടെ അത്ഭുതപ്രതിഭാസങ്ങളിലൊന്ന്.

റീഫ്-മാല്‍ ദുബായി...

ഗ്രാന്റ് സിനി സിറ്റി ദുബായി...

നോയിഡ ഫ്ലവര്‍ ഷോയില്‍ നിന്ന്..

നോയിഡ ഫ്ലവര്‍ ഷോയില്‍ നിന്ന്..

ഇതെന്റെ വീടിന്റ്റെ മുറ്റത്തെ...

ഇതും..

..... മഞ്ഞുതുള്ളി

എന്റെ ആല്‍ബത്തിലെ ചില ഏടുകള്‍..രണ്ടാം ഭാഗം

2006-08-28T04:45:00.000+05:30

നോയിഡ ഫ്ലവര്‍ ഷോയില്‍ നിന്ന്.....

മുംബൈ താജ് ഹോട്ടല്‍. രാത്രിയില്‍...

അജന്തായില്‍ നിന്ന് തിരിച്ച് മുംബേയുടെ തീരത്തേക്ക് വീണ്ടും...

മുംബൈ താജ് ഹോട്ടല്‍.. അന്ന് മുംബെയില്‍ ട്രെയിനിങിടെ കിട്ടിയ ഒരു ഇടവേളയില്‍ വന്നത്...

ഡെല്‍ഹിയിലേക്കുള്ള ട്രെയിന്‍ യാത്രക്കിടയില്‍ ..

എന്റെ വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തെ വയലേലകള്‍.. ഒരു മഴക്കാലത്ത്..

ഒരു കൌതുകം തോന്നിയ ന്യൂസ്....

2006-08-25T10:35:00.000+05:30

അയ്യൊ നമ്മടെ പ്ലൂട്ടോ.. പോയീ......

ഒരു കസ്റ്റമര്‍ എന്‍‌ജിനീയരുടെ സാ‍ഹസിക കഥ.-- അവസാന ഭാഗം.

2006-08-23T02:48:00.000+05:30

ആശ്വാസമായി.....
നമ്മുടെ സീനിയര്‍ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പിന്നെ വല്ലതും പേടിക്കാനു‌‌ണ്ടൊ..
“എപ്പോ സെര്‍വര്‍ ശരിയാവും” .. എന്ന ബാങ്ക് ഐ.ടി ടീമിന്റെ ചോദ്യത്തിന് നമ്മള്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ....
“ദാ.. ഇപ്പോ... ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ്...”
പിന്നെ സെര്‍വര്‍ പെട്ടി പൊട്ടിച്ച് പെട്ടിമ്മേ കേറ്റി വച്ച് പവര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു..
ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം ലോഡ് ആകുന്നതും നോക്കിയ എന്നെ നോക്കി സെര്‍വര്‍ പല്ലിളിച്ചു കാണിച്ചു പറഞ്ഞു..
‘ എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും വയ്യ!!!...’
‘അതെന്താ... സെര്‍വറേ....’ എന്ന് ചോദിച്ച എന്നോട് സെര്‍വര്‍ പറയാ...
‘നൊ.. ഡിസ്ക് ഫൌണ്ട്..”
“അതെങ്ങനെയാ.. ശരിയാവുന്നെ.. എന്റെ സീനിയര്‍ പരഞ്ഞൂല്ലൊ.. നിന്നെ പ്രീലോഡഡ് ആയിട്ടാണല്ലൊ ഇങ്ങൊട്ട് വിട്ടത്..”
“അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.. ഇപ്പോ.. നൊ.. ഡിസ്ക് ഫൌണ്ട്..”
“ഛെ!!! ഇനിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ‍..
ഞാന്‍ സെര്‍വറിന്റെ അകത്ത് കയറി പരിശൊധിച്ചു.. അയ്യൊ... ദേ... ഡിസ്ക് എല്ലാം ഉണ്ട് അതിനകത്ത്.. അതു ശരി..
ഇതിനിടെ ബങ്കിന്റെ ഐ.ടി ടീം രണ്ട് വട്ടം വന്നിട്ട് പോയി..
“അതെയ്.. ഇങ്ങനെ സെര്‍വറുമയിട്ട് കളിച്ച് ഇരുന്നാ മതിയൊ?? ഞങ്ങള്‍ക്ക് നിങ്ങടെ പരിപാടി കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം ഞങ്ങളുടെ, സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍.. പിന്നെ ഡാറ്റാ ട്രാന്‍സ്ഫര്‍.. അങ്ങനെ എന്തൊക്കെ കിടക്കുന്നു”

“അയ്യോ സാറെ.. ഒരിച്ചിരി വെയ്റ്റ് ചെയ്യു.. ഇതിനൊരു ചെറിയ ട്രബിള്‍ . ഇപ്പൊ ശരിയാക്കി തരാം.”
ചിലപ്പോ .. പ്രീലൊഡഡ് എന്ന് പറഞ്ഞ് വിട്ടതായിരിക്കും.. പക്ഷെ.. ഇത് ലോഡ് ആവുന്നില്ലല്ലൊ.. എന്തായാലും ഒന്നു കൂഡി ലോഡ് ചെ‌യ്‌തേക്കാം.
ഓ. കെ.. ടാ.. മോനേ.. സെര്‍വറേ.. വായ് തുറക്കൂ .. ഇന്നാ.. സി.ഡി..
അങ്ങനെ സെര്‍വറിനെ പറ്റിച്ചു.. വീണ്ടും ലോഡ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി.. അപ്പോ പറയാ.. “അയ്യോ.. ഇത് ഇവിടെ ആള്‍‌റെഡി ലോഡ് ചെയ്തതാണല്ലോ..”
“ഛെ.. ഇതല്ലെ.. ഞാന്‍ ആദ്യം ചോദിച്ചത്.. ഇനിപ്പൊ പരഞ്ഞിട്ട് കാര്ര്യമില്ല.. ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ച് കഴിഞ്ഞു..ഒന്നു കൂടി ലോഡ് ചെയ്യും”

വാശിക്ക് ഒരു മണിക്കൂറിനകം എല്ലാ പരിപടിയും തീര്‍ത്ത് ഇതാ സാറെ.. സെര്‍വര്‍ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാനിങ്ങനെ ഞെളിഞ്ഞു നിന്നു. അപ്പോ ശരി.. ഇനിപ്പൊ . നിങ്ങളായി.. നിങ്ങടെ സെര്‍വര്‍ ആയി.. ഞാന്‍ പോട്ടെ.

അയ്യൊ. പോവല്ലെ. ഈ ടെസ്റ്റിംങ് കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോയാ.. പോരെ.. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം വന്നലോ.. നിങ്ങളിരിക്കൂ.. മി. ര‌മേശ്.

അപ്പോഴേക്കും, ചായ, സ‌മോസ, ബ്രെഡ് പക്കോഡാ.. എന്നിവ എത്തി. എന്നാ പിന്നെ ടെസ്റ്റിംങ് കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് തന്നെ പോകാം എന്നു തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ഇനി നമ്മള്‍ ആയിട്ട് അവരുടെ ടെസ്റ്റിംങ് മുടക്കണ്ട..

കാലത്തെ മുതല്‍ വയറിനെ ബഹുമാനിക്കത്തതിന്റെ ഒരു ബഹളവും കേള്‍ക്കുന്നണ്ടായിരുന്നു.. അങ്ങിനെ ഉരുളന്‍ കിഴങ്ങു നിറച്ച സമോസായോട് മത്സരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍
ഐ.ടി ടീം .. “ആ സോഫ്റ്റ്‌വ്വേര്‍ ലോഡ് ആകുന്നില്ലല്ലോ ര‌മേശേ.. ഇത് പ്രീലോഡഡ് ആ‍യിരുന്നില്ലെ.. പിന്നെ എന്തിനാ പിന്നേം ലോഡ് ചെയ്തത്??”
“....????....”
കറക്കി, ഫോണ്‍ നമ്മുടെ സീനിയര്‍ സഖാവിന്..

“നിന്നോടാര് പറഞ്ഞു.. അതു റീലോഡ് ചെയ്യാന്‍..അതില്‍ കുറെ പാച്ച് എല്ലാം പ്രീലോഡ് ചെയ്തിട്ടാ അയച്ചിട്ടുണ്ടവുക.. അതില്ലാതെ ഇവന്മാരുടെ സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍ ലോഡ് ആവില്ല..”
ടിം.. ദേ..കിടക്കണ് . വാദി പ്രതിയായി..

അപ്പോ ഇന്ന് പണിയായി..
പകുതി കടിച്ച സമോസാ എന്നെ നോക്കി ഹി..ഹി..ഹി. എന്ന് ചിരിച്ചു.
---ബാക്‍ഗ്രൌണ്ട് മ്യുസിക്.. (അവനവന്‍ കുഴിക്കുന്ന കുഴികളില്‍ പതിക്കുന്ന ഗുലുമാല്‍.. ഗുലുമാല്‍..)---
ഇനിപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.. നല്ലോരു ശനിയാഴ്ച പോയല്ലോ.. സീനിയര്‍ ചേട്ടായി തന്നെ ശരണം... ഇങ്ങൊട്ടൊന്ന് വന്ന ഹെല്‍പ്പാമോ.... എന്ന ചോദ്യം ഫോണില്‍ കൂടെ ചോദിച്ചെങ്കില്‍ കൂടി അങ്ങേരുടെ മുഖഭാവം എനിക്കു ശരിക്കും കാണാമയിരുന്നു.
പിന്നെ അങ്ങേര് വരുന്നതു വരെ സോഫ്റ്റ്‌വെര്‍ ടീമിനെ ബൊധ്യപ്പെടുത്താനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേന്ന് കരുതി സെര്‍വറിനെ മനസാ ചീത്ത പറഞ്ഞു കൊണ്ടെയിരുന്നു. അതിനു മേലെ എന്റെയീ പുലി വാലു പിടിച്ചതിനെയും കുറിച്ച്.

അങ്ങിനെ ഒരു 7 മണി ആയപ്പോള്‍ നമ്മുടെ സീനിയര്‍ മി. രാജേഷ് മല്ലിക് സ്ഥലത്തെത്തി. ഒരശ്വാസമായി. ഇനിപ്പൊ അങ്ങേരു നോക്കിക്കോളുല്ലൊ.. പക്ഷെ.. അങ്ങേരു പടിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കീട്ടും അവരുടെ സൊഫ്റ്റ്‌വെര്‍ ലോഡ് ആവുന്നില്ല. അങ്ങനെ പയറ്റി പയറ്റി മണി രാത്രീ 12 ആയി. എന്നിട്ടും ഒന്നും നടന്നില്ല. monday ബാങ്ക് ഓണ്‍ലൈന്‍ ആയില്ലെങ്കില്‍ അത് പ്രശ്നം. അല്ലേല്‍ പിന്നെ ഇട്ടിട്ട് പോയിട്ട് നാളെ വരാം എന്ന് പറയാമായിരുന്നു. എന്തായാലും നാളെ SUNDAY കൂടി പോക്കാണെന്ന് മനസിലായി. അങ്ങിനെ ഒരു നേരം വെളുത്ത് 2 മണി ആയപ്പോല്‍ നമ്മുടെ മി. മല്ലിക്കിനൊരു ഐഡിയ.. അടുത്ത് കഴിഞ്ഞയഴ്ചയല്ലെ ഒരു ബ്രാഞ്ച് ഓന്‍ലൈന്‍ ആയത്. അവിടെ നിന്നും ഈ പാച്ച് കോപ്പി ചെയ്തുണ്ട് വന്നാലൊ. എങ്ങാനും വര്‍ക് ചെയ്താല്‍ രക്ഷപെട്ടു.

അങ്ങിനെ പുലര്‍ച്ചെ കോഴി കൂവണ നേരത്ത് അടുത്ത ബാങ്കിന്റെ മാനേജറുടെ വീട്ടില്‍ പോയി അങ്ങേരെ കുത്തി വിളിച്ചെഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച് കൊണ്ട് വന്ന് ബാങ്ക് തുറന്ന് അവിടുത്തെ സെര്‍വര്‍ ഓണാക്കി പാച്ച് കോപ്പി ചെയ്തു. അങ്ങിനെ സിസ്റ്റം ശരിയാക്കി. പക്ഷെ ബാങ്ക് സൊഫ്റ്റ്വേര്‍ ടീം കം‌പ്ലീറ്റ് ടെസ്റ്റ് കഴിയാതെ ഞങ്ങളെ വിട്ടില്ല. നല്ല വിശ്വാസമായി ഇത്രയുമായപ്പോള്‍. പിന്നെ ഒരുവിധം ഒരു പുലര്‍ച്ചെ 5 മണി സമയം ആയപ്പോള്‍ അവിടെ നിന്ന് തടി ഊരി എന്ന് പരഞ്ഞാ മതിയല്ലോ.

പിന്നെ SUNDAY കൂടി അവിടെ പോകേണ്ടി വന്നു എന്നത് വേറെ കാര്യം. അതെന്താന്ന് വച്ചാല്‍ ബാങ്കിന് നമ്മളെ ഭയങ്കര വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് നമ്മളോട് പറയാതെ നമ്മുടെ മാനേജറോട് നേരേ കാര്യം ബോധിപ്പിച്ചു. അതു കൊണ്ട് SUNDAY ഉറക്കം പൂര്‍ത്തിയാവുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അങ്ങേരുടെ ഫോണ്‍ വന്നു. ഒരു സേഫ് ആയി എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കിലും നോക്കാന്‍ വേണ്ടി.

-------------- മഞ്ഞുതുള്ളി.

ഒരു കസ്റ്റമര്‍ എന്‍‌ജിനീയരുടെ സാ‍ഹസിക കഥ.

2006-08-21T05:30:00.000+05:30

മനുഷ്യന്‍ വീണാലേ പഠിക്കൂ എന്നു പണ്ടാരോ പറഞ്ഞതു എത്ര സത്യം.

AD 2001 ന്നാമാണ്ടിലെ ഡിസംബര്‍ മാസം. സ്ഥലം ഡെല്‍ഹി. മരം കോച്ചുന്ന തണുപ്പുള്ള സമയം. അന്ന് ഞാന്‍ HCL കമ്പനിയില്‍ കസ്റ്റമര്‍ എന്‍‌ജീനീയര്‍ ആയി വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന കാലം. ഞാന്‍ ന്യൂ ഇന്‍സ്റ്റാലേഷന്‍ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റില്‍ എന്‍‌ജിനീയര്‍. പണി എന്താന്നു വച്ചാല്‍ ഓരോ കസ്റ്റമറിന്റേയും പുതിയ കമ്പ്യുട്ടറുകള്‍ വന്നു കഴിഞ്ഞാല്‍ പോയി പെട്ടി പൊടി തട്ടി തുറക്കുക. മഷീന്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യുക... അത് കോണ്‍‍ഫിഗര്‍ ചെയ്യുക... പിന്നെ കസ്റ്റമറിന്റെ സോഫ്റ്റ്വേയര്‍ വല്ലതും ലോഡ് ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കില്‍ ചെയ്തു കൊടുക്കുക.. എന്നിവ.. ഒന്ന് ഒന്നര കൊല്ലം എക്സ്പീരിയന്‍സ് ഒക്കെ ആയി. ടീമിലെ OJT കളുടെ ഇടയില്‍ നമ്മള്‍ ഒരു വലിയ പ്രസ്ഥാ‍നമായിട്ട് അങ്ങനെ വിലസുന്ന കാ‍ലം. OJT എന്നാല്‍ “ഓണ്‍ ജോബ് ട്രെയിനീ” എന്നര്‍ഥം. കൊളേജ് കഴിഞ്ഞു ഫ്രെഷ് ആയിട്ട് ജോയിന്‍ ചെയ്ത എന്‍‌ജിനീയെര്‍സ് ആണ് ഇക്കൂട്ടര്‍.

അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച... കാലത്തെ തണുപ്പില്‍ പുതപ്പിനടിയില്‍ നിന്നു എഴുന്നേല്‍ക്കുക എന്നുള്ളത് ഒരു വല്ലാത്ത പ്രയത്നം തന്നെ. എല്ലാവരും ഇന്നു ശനിയാഴ്ചയല്ലെ എന്നു കരുതി.. ഒരു 9 , 9.30 ഒക്കെ ആകും എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍. പിന്നെ സഹമുറിയന്മാരുമായി അടികൂടി വെള്ളം ചൂടാക്കി..കുളിച്ചു..ഓഫീസിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു പത്തര. നമ്മളേക്കാളും സീനിയേര്‍സ് ഇതിലും ലേറ്റ് ആയി വരുന്നത് കൊണ്ട് നമ്മള്‍ ഓണ്‍ ടൈം. പിന്നെ അന്നത്തെ കാള്‍‌സ് എടുത്ത് മുങ്ങി, എങ്ങനെ എങ്കിലും നേരത്തെ വീട്ടിലെത്താന്‍ ഉള്ള ചിന്ത. ഉണ്ടായിരുന്ന ഒന്ന് രണ്ട് കാള്‍സ് ടീമിലെ മൂത്ത OJT കള്‍ക്ക് കൊടുത്തു വിട്ടു. പിന്നെ കാള്‍സ് ഇല്ല എന്ന കാരണവും പറഞ്ഞു നേരത്തെ പോകാമല്ലൊ. അങ്ങിനെ അവിടുത്തെ കാള്‍ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ പെണ്‍കൊടിയുമായി സൊറ (ഹിന്ദിയില്‍) പറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോളാണ് നമ്മുടെ മാനേജര്‍ അദ്ദേഹം ഓടി പിടഞ്ഞു വരുന്നത്.

ഛെ!! ഇയാള്‍ക്ക് വരാന്‍ കണ്ടൊരു സമയം.
“വേര്‍ ഈസ് രാഹുല്‍?” കാള്‍ കോ-ഓര്‍ഡിനേറ്റര്‍ പെണ്‍കൊടിയോട്.
“സര്‍.. രാഹുല്‍ ഈസ് ഓണ്‍ ലീവ് ഫോര്‍ വണ്‍ വീക്ക്”

“.............”
“ഓ ക്കെ.. രമേശ്.. വാട്ട് ആര്‍ യൂ ഡൂയിങ്ങ് ഹിയര്‍?”

“സര്‍.. നൊ കാള്‍സ് ടുഡെ..സോ... ഐ.. ആം.... ഹിയര്‍.....” (ഛെ... എന്താ പറയുക, പറയുന്നേ!!!!)

“ഓ ക്കെ.. കം വിത്ത് മി.. എക് കാള്‍ ഹേ.. ഫരീദാബാദ് മേം. ബാങ്ക് ഓഫ് മഹാരാഷ്ട്ര മേം. തുമേ നോവല്‍ നെറ്റ്വേയര്‍ മാലും ഹേ നാ? ജല്‍ദി ജാവോ ഓര്‍ വഹാം പഹുന്‍‌ജാവോ. (ഒരു കാള്‍ ഉണ്ടത്രെ.. ഫരീദാബാദില്‍.. നോവല്‍ നെറ്റ്വേയര്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍ ചെയ്യണം അത്രെ.(നോവല്‍ നെറ്റ്വേയര്‍ ഒരു ഓപ്പറേറ്റിംഗ്ഗ് സിസ്റ്റമാണ്. അതു നമുക്ക് അറിയാം എന്ന് വാചകമടിച്ചു നടക്കാറുണ്ടെങ്കിലും.. നേരെ ചൊവ്വെ കണ്ടിട്ട് പോലും ഇല്ല എന്ന് മാനേജറോട് പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലൊ.) അങ്ങനെ രാഹുല്‍ എന്ന നോവല്‍ നെറ്റ്വേയര്‍ എക്സ്പേര്‍ട്ടിന്റെ ലീവ് കാരണം നമുക്കൊരു പണി കിട്ടി.

ഇന്നത്തെ ദിവസം പോക്കായി..

അങ്ങനെ തിരിച്ചു ഫരിദാബാദിലോട്ട്..

ഒരു 2 മണിക്കൂര്‍ എടുത്ത് അവിടെ എത്തി. അന്ന് എനിക്ക് വിശ്വ പ്രസിദ്‌ധമായ(പിന്നീട്) എന്റെ കവാസാക്കി ഫ്ലയിങ്ങ് മഷീന്‍ ( ബോക്സര്‍ ) ഇല്ലല്ലൊ. അതു കൊണ്ട് ഹരിയാന റോഡ് വേയ്സ് തന്നെ ശരണം.

അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരും ദാ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന പോലെ..

“ അയ്യൊ.. ദാ.. HCL എന്‍‌ജിനീയര്‍ വന്നെ..”

സംഗതി.. സെര്‍വറിന്റെ പെട്ടി പൊട്ടിക്കണമെങ്കില്‍ HCL എന്‍‌ജിനീയര്‍ തന്നെ വേണം. ഞാന്‍ എത്തീല്ലേ.. ഇനീപ്പോ എല്ലാം ശരിയാക്കി തരാം എന്ന മട്ടില്‍ ഞാന്‍ പണി തുടങ്ങി.

ബാങ്ക് MONDAY ഓണ്‍ലൈന്‍ ആവണമത്രെ. ഇതിനിടെ ഞാന്‍ എന്റെ സീനിയര്‍ എന്‍‌ജിനീയര്‍ക്ക് ഫോണ്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു, ഒരു ഹെല്‍‌പ് കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി.
“ ഡോണ്ട് വറി യാ‍ര്‍.. എല്ലാം പ്രീ ലോഡഡ് ആയിരിക്കും. ജസ്റ്റ് പവര്‍ കൊടുത്താല്‍ മതി.”
ആശ്വാസമായി...

ബൂലോകം വാര്‍ത്തയാവുന്നു...

2006-08-09T05:06:00.000+05:30

ബൂലോകം വാര്‍ത്തയാവുന്നു...